Η ελπίδα πάντων

 
    Ξέρω πως αυτά που γράφω,που βγαίνουν από την καρδιά μου,δεν έχουν και καμία σημασία.Μάλλον είναι τα συναισθηματικά κρεσέντο ενός ανθρώπου και τίποτε περισσότερο.

   Μα πως να σωπάσω όταν ακούω για την ελπίδα πάντων των Χριστιανών;Πώς να μην μιλήσω για την Βασίλισσα των Ουρανών;Πώς να μην γράψω για Εκείνη που η Κτίση όλη γονάτισε ενώπιον της;Εκείνη που ένας Αρχάγγελος την ανήγγειλε ''Κεχαριτωμένη'' και οι στρατιές όλων των Αγγέλων την υποδέχθηκαν στους Ουρανούς;

   Ακατόρθωτο να γράψει κανείς για την Θεοτόκο και να είναι αντάξια τα λόγια του μεγαλείου Της.

''Τη Θεοτόκο και Μητέρα του Φωτός εν ύμνοις τιμώντες μεγαλύνομεν''.

Πώς να γράψει μα και πώς να σωπάσει κανείς απέναντι στο ύψος της μεγαλοσύνης σου Μητέρα του Παντός;Τίποτα άξιο και καλό δεν σου δώσαμε ποτέ,παρά θλίψεις και στενοχώρια.Εσύ όμως δεν σταμάτησες να αγαπάς τους ανθρώπους και όπως πόθησες την σωτηρία τους τότε,την ημέρα που ένας Αρχάγγελος ήρθε να σε βρει,έτσι και πάντα στέκεσαι δίπλα μας.

''Θεοτόκε η ελπίς πάντων των χριστιανών,σκέπε,φρούρει,φύλλατε τους ελπίζοντας εις σε''

   Αυτός ο ύμνος αντηχεί σε όλη την Οικουμένη γιατί μέσα σε λίγες λέξεις,αποτυπώνεται ένα μικρό έστω κομμάτι του απέραντου μεγαλείου σου.Ποιος άλλωστε μπορεί να αρνηθεί ότι δάκρυσε μπροστά στο εικόνισμά σου στα δύσκολα;Ότι έπεσε στα πόδια σου ζητώντας βοήθεια;

   Ακόμη και αν όλος ο κόσμος καταρρεύσει,ακόμη και αν το κάθε όνειρο,η κάθε ελπίδα,η κάθε προσδοκία μας βυθιστεί στην πιο μεγάλη άβυσσο,ξέρουμε πως Εσύ θα είσαι Εκεί,να στέκεις ψηλά και να μας κοιτάς με το γλυκό σου βλέμμα,με την αγάπη σου που τσάκισε τα στεγανά του χρόνου και υψώθηκε στα ύψη του σύμπαντος.Πάντα ήσουν,είσαι και θα είσαι εκεί και εμείς πάντα,ακόμη και στα πιο μεγάλα σκοτάδια,θα ελπίζουμε στην στήλη του πυρός,στην αγάπη και την ελπίδα Σου!

   Εσύ που είσαι η ελπίδα πάντων,εσένα που η κτίση,άγγελοι,άστρα και σύμπαντα υποκλίθηκαν μπροστά Σου,πρεσβεύε υπέρ ημών καθώς μας ακούς να φωνάζουμε:

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς

Περί όρκου

Αναδημοσίευση από ''Γνωριμία με την Ορθόδοξη Πίστη''

«Εγώ δε λέγω υμίν, μη ομόσαι όλως, μήτε εν τω ουρανώ, ότι θρόνος εστί του Θεού. μήτε εν τη γη, ότι υποπόδιον έστι των ποδών αυτού. μήτε εις Ιεροσόλυμα, ότι πόλις εστί του μεγάλου βασιλέως. μήτε εν τη κεφαλή σου ομόσης, ότι ου δύνασαι μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι», 

(Ματθ. ε’ 34-36)

Αν και ο λόγος του Ευαγγελίου, μέρος του οποίου καταγράφτηκε στα κείμενα της Καινής Διαθήκης, είναι ξεκάθαρος πάνω στο θέμα αυτό, θα παραθέσουμε παρακάτω μερικές μαρτυρίες από τους αγίους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός απαγόρευσε σαφώς τον όρκο, λέγοντας: «Πάλιν ηκούσατε ότι ερρέθη εις τους αρχαίους, Μη επιορκήσης, αλλά εκπλήρωσον εις τον Κύριον τους όρκους σου. Εγώ όμως σας λέγω να μη ομόσητε μηδόλως· μήτε εις τον ουρανόν, διότι είναι θρόνος του Θεού· μήτε εις την γην, διότι είναι υποπόδιον των ποδών αυτού· μήτε εις τα Ιεροσόλυμα, διότι είναι πόλις του μεγάλου βασιλέως· μήτε εις την κεφαλήν σου να ομόσης, διότι δεν δύνασαι μίαν τρίχα να κάμης λευκήν ή μέλαιναν. Αλλ' ας ήναι ο λόγος σας Ναι ναι, Ου, ού· το δε πλειότερον τούτων είναι εκ του πονηρού» (Κατά Ματθαίον, 5:33-37).

Όπως θα δούμε και παρακάτω από τα λόγια των αγίων Πατέρων, ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη ανέχονταν τον όρκο εξ αιτίας της σαρκικότητας και νηπιότητας του λαού Ισραήλ. Κατά την εποχή όμως που στο προσκήνιο είναι η Εκκλησία, ο όρκος είναι απαγορευμένος. Και αυτό, διότι ο Χριστός καλεί στην Εκκλησία Του για μια ανώτερη και πνευματική ζωή, στην οποία κυριαρχεί η Αλήθεια, που είναι ο ίδιος ο Χριστός. Επομένως, όταν υπάρχει η Αλήθεια, ο όρκος όχι μόνο περιττεύει αλλά και αντιστρατεύεται σε αυτήν.

«Προ πάντων δε, αδελφοί μου, μη ομνύετε μήτε τον ουρανόν μήτε την γην μήτε άλλον τινά όρκον· αλλ' έστω υμών το ναι ναι, και το ου ου, διά να μη πέσητε υπό κρίσιν» (Ιακώβου επιστολή, 5:12).

 Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «[..] ο επιφανέστερος, ο άριστος θεολόγος της Εκκλησίας μετά τον ευαγγελιστή Ιωάννη» (Β’ Τόμος Πατρολογίας Στ. Παπαδόπουλου, σελ. 495), αναφέρει στον λόγο του «Εις το Πάσχα», ότι είναι εντολή το να μην ορκιζόμαστε. Μάλιστα, τόσο για μικρό όρκο, όσο και για μεγάλο.

«Ο νόμος λέγει· ουκ επιορκήσεις, ενώ εσύ παίρνεις την εντολή να μην ορκισθείς καθόλου, ούτε μικρόν ούτε μεγαλύτερον όρκον, επειδή ο όρκος γεννά την επιορκίαν» (ΕΠΕ 5, σελ. 191).

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης

Ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, «[..] μία από τις εξοχότερες φυσιογνωμίες της Παράδοσης της Ορθοδοξίας» (Εισαγωγή στα έργα του αγίου Ισ. Πηλουσιώτη, ΕΠΕ 1, σελ. 7), σε επιστολή του προς τον Θεόφιλο (επιστολή 155), γράφει:

«Αν είσαι ένας από το ποίμνιό μας και υποτάσσεσαι στον καλό ποιμένα, αρνήσου τη φύση και την ομοιότητα με τα θηρία, και ακολούθησε τη φωνή του, που μας προστάζει να μην ορκιζόμαστε καθόλου» (ΕΠΕ 1, σελ. 177).

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο σπουδαίος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας και διδάσκαλος του Ησυχασμού, στο έργο «Δεκάλογος της Κατά Χριστόν νομοθεσίας», ένα έργο στο οποίο ερμηνεύει τις 10 Εντολές υπό το φως του Χριστιανικού Ευαγγελίου, γράφει:

«Γι’ αυτό δεν πρέπει να ορκίζεσαι καθόλου, αλλά να αποφεύγεις τελείως τον όρκο, διότι από τον όρκο προκαλείται η επιορκία και αποξενώνει από τον Θεό και συγκαταλέγει τον επίορκο με τους ανόμους· αλλάαληθεύοντας σε όλα με τους λόγους σου, θα δώσεις βεβαιότητα όρκου» (ΕΠΕ 8, σελ. 491).

Άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης

Ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης, ο πολυγραφότατος άγιος με βίωμά του την Ορθοδοξία, στο έργο του «Χρηστοήθεια Χριστιανών», ένα βαθιά πνευματικό και ταυτόχρονα πρακτικό έργο, γράφει: «Διότι τόσο η Παλαιά και η Νέα Διαθήκη όσοι και οι θείοι Πατέρες απαγορεύουν να κάνει κάποιος όρκο» (σελ. 217).

Και λίγο παρακάτω, εξηγεί:

«Και μολονότι στην Παλαιά Διαθήκη επιτρέπονταν οι αληθινοί  και οι νόμιμοι όρκοι λόγω της ατέλειας και της νηπιότητας των Ιουδαίων, και για να μην ορκίζονται στα είδωλα, όπως λέει ο Χρυσόστομος· ‘’Την παλαιά εποχή γι’ αυτό νομοθετήθηκε ο όρκος, για να μην ορκίζονται στα είδωλα’’ (Ομιλία ιζ στο κατά Ματθαίον), στην Νέα Γραφή, όμως, είναι εντελώς απαγορευμένος ο όρκος και ασυγχώρητος, καθώς προστάζει ο Κύριος [..]» (σελ. 217).

Σε σχόλιο που παραθέτει για τον κανόνα 94 της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, στην «συμφωνία του κανόνος», ο άγιος Νικόδημος επαναλαμβάνει τα λόγια του Χριστού:

«Λέγει γαρ ο Κύριος να μη ομνύωμεν παντελώς, και με  την ολότητα, ούτε εις τον ουρανόν, ούτε εις την γην, ούτε εις τα Ιεροσόλυμα, ούτε εις την ιδίαν μας κεφαλή, αλλ’ αντί δια κάθε όρκον να λέγωμεν μόνον το , ναι, ναι, και το ου, ου. Ό,τι δε άλλο ειπούμεν παραπάνω από αυτά, είναι εκ του διαβόλου» («Πηδάλιο», σελ. 301).

Μέγας Βασίλειος, άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο άγιος Νικόδημος, παραθέτει επίσης λόγια του Μ. Βασιλείου και του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, δύο από των μεγαλύτερων Πατέρων και Ιεραρχών της Εκκλησίας.

Αναφέρει στο έργο του «Χρηστοήθεια Χριστιανών», τα εξής: «Οι θείοι Πατέρες της Εκκλησίας συμφωνώντας με την Παλαιά και τη Νέα Διαθήκη απαγορεύουν τους όρκους. Ο μέγας Βασίλειος στον κθ’ Κανόνα του λέει, ότι είναι εντελώς απαγορευμένος ο όρκος· ‘’Γενικά απαγορεύεται κάθε όρκος’’. Ο θείος Χρυσόστομος λέει· ‘’Όπως ακριβώς υπάρχει εντολή το μη φονεύσεις, αδικήσεις, έτσι και το να μη ορκισθείς’’ (Ερμηνεία στον Ψαλμό, ριη’). Και πάλι· ‘’Μη μου πεις ότι ορκίζεσαι για το δίκαιο, διότι δεν πρέπει ούτε για το δίκαιο ούτε για το άδικο να ορκίζεται κάποιος’’ (Λόγος ιε’ στην Γένεση)· και πάλι ο ίδιος αποδείχνει ότι ο όρκος είναι χειρότερος από τον φόνο και ότι εκείνος που ορκίζεται, ακόμα και αν είναι ζωντανός, θεωρείται ότι είναι πεθαμένος· ‘’Δεν κεντά τόσο πολύ το ξίφος, όσο η φύσις του όρκου· δεν σκοτώνει τόσο το μαχαίρι, όσο η πληγή του όρκου· αυτός που ορκίστηκε, και αν ακόμη φαίνεται ότι ζει, ήδη έχει πεθάνει και δέχτηκε την πληγή’’ (Ανδρ. ιε’)» (σελ. 218).

Και πάλι, από τον 8^ο λόγο «Εις τους Ανδριάντας» του Χρυσοστόμου:

«[…] ‘’λοιπόν (μου λέγεις), τι έχει να κάμη τινάς όταν ήναι ανάγκη δια να ομόση’’; Και αποκρίνεται· ‘’όπου είναι παράβασις νόμου, εκεί δεν χωρεί καμία ανάγκη. Και είναι δυνατό (μου λέγει), τελείως να μη ομνύη τινάς; Τι λέγεις;’’.Αποκρίνεται· ‘’Ο Θεός προσέταξε, και συ ερωτάς, αν ήναι δυνατόν να φυλάξης την προσταγήν του;» («Πηδάλιο», σελ. 301, Υποσημείωση 2).

Όπως βλέπουμε, ο Χρυσόστομος δεν αναγνωρίζει καμία ανάγκη όπου θα επιτραπεί ο όρκος, διότι είναι προσταγή του Θεού.

Και πάλι, από την 1^η Κατήχηση του Χρυσοστόμου, «Εις τους μέλλοντας φωτισθήναι»:

 «Θέλω, λέγω, να εξαλείψω, όχι μόνον τους κακούς και ψεύτικους όρκους, αλλά και τους καλούς και αληθείς· αλλά μου λέγεις, ο δείνα άνθρωπος, ο ενάρετος, ο ιερωμένος, ο σώφρων και ο ευλαβής, ώμοσε και έκαμεν όρκον· εγώ δε και εις τούτο σου αποκρίνομαι· Μη μοι λέγεις πως ο ενάρετος, ο ιερωμένος, ο σώφρων, και ο ευλαβής ώμοσεν, αλλά ανίσως θέλης, ειπέ μου πως αυτός που ώμοσεν, είναι ο Πέτρος, ή ο Παύλος, ή  Άγγελος από τον Ουρανόν. Διότι, αν και αυτοί, καθ’ υπόθεσιν, ήναι όπου ώμοσαν, οι τόσον μεγάλοι, εγώ δεν υποστέλλομαι δια την μεγαλειότητά τους. Επειδή και ο νόμος όπου εμποδίζει απλώς τον όρκον, και τον οποίον σας αναγινώσκω εγώ, δεν είναι του Πέτρου, ή του Παύλου, ή των Αγγέλων, και απλώς των συνδούλων, αλλά αυτού του ιδίου του Βασιλέως των απάντων Θεού» («Πηδάλιο», σελ. 301, Υποσημείωση 2).

Σε αυτά τα τελευταία, μπορούμε να δούμε ότι ο ιερός Χρυσόστομος, όπως άλλωστε και η Διδασκαλία της Εκκλησίας, δεν θεωρεί κανέναν ως αλάθητο, όσο άγιος και αν είναι. Διότι, άλλο πράγμα ο βαθμός μετοχής στην αγιότητα του Κυρίου, και διαφορετικό πράγμα το "αλάθητο" που δεν υπάρχει σε κανέναν. Και γίνεται φανερό από την υπόθεση που κάνει ο Χρυσόστομος, ότι ακόμα και αν κάποιος από τους αγίους Αποστόλους ή άγγελος από τον Ουρανό, ορκιστεί, εμείς δεν πρέπει να παρασυρθούμε από την μεγαλειότητά τους, αλλά να πειθαρχήσουμε στην καθαρή εντολή του Θεού.

Τι πρέπει να λένε οι Χριστιανοί αντί των όρκων.

Ο άγιος Νικόδημος συμβουλεύει: «Αποφεύγετε λοιπόν τους όρκους, αδελφοί, διότι οι όρκοι εξαφάνισαν ολόκληρη πόλη, την Ιερουσαλήμ, και εκείνο το πολυάριθμο έθνος των Εβραίων, όπως αποδεικνύει ο Χρυσόστομος (Ανδρ. ιθ’), και διότι οι όρκοι γεννούν τις επιορκίες, δηλαδή τους ψεύτικους όρκους. Αποφεύγοντας τους όρκους, τι να κάνετε; Να συνηθίζετε πάντοτε, όταν έχετε να πείσετε κάποιον για κάποιο πράγμα, να λέτε, ναι, έτσι είναι [..] όπως σας προστάζει ο Κύριος να λέτε· ‘’το ναι σας να είναι ναι και το όχι σας να είναι όχι (Ματθαίος, 5,37). Το ίδιο και ο αδελφόθεος Ιάκωβος· ‘’Ας είναι το ναι σας πραγματικό ναι και το όχι σας πραγματικό όχι’’ (Ιάκωβος 5,12)». («Χρηστοήθεια Χριστιανών», σελ. 219).

Όταν ο όρκος επιβάλλεται από την Πολιτεία, πρέπει να πειθαρχήσει ο πιστός στον Θεό και στην Εκκλησία.

«[…] οι Βασιλείς δεν εκθέτουσι πολλάκις προς το συμφέρον τους νόμους, κατά τον Χρυσόστομον, και ότι, κατ’ αυτούς τους ιδίους Βασιλείς, πρέπει να ακυρώνωνται όλοι εκείνοι οι νόμοι, όπου εναντιώνονται εις τους θείους Κανόνας, και μάλιστα εις τας θείας Γραφάς και τα Ευαγγέλια» («Πηδάλιο», σελ. 302, Υποσημείωση 2).

Ούτος ο Θεός ημών...

   Σας έχει τύχει ποτέ αυτή η στιγμή της πικρής απελπισίας;Μέσα στο καράβι της Εκκλησίας να βλέπεις πράγματα ακατανόητα και αδικαιολόγητα;Πολλές φορές ίσως περιμένουμε ότι μέσα στις εκκλησιές θα βρούμε ανθρώπους τέλειους,άμεμπτους.Σχεδόν άγιους!Ξεχνάμε το βασικό:πως εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε άγιοι.Ίσως είναι εύκολο να διδάσκουμε με τα λόγια,η πραγματικότητα όμως είναι πως οι Πατέρες μας δίδασκαν με το παράδειγμά τους,με ένα μόνο βλέμμα τους.Όταν οι Αρειανοί σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο,πλήρωσαν κάποιον ο οποίος το ίδιο βράδυ έφθασε έξω από την κάμαρα του αγίου.Παραβίασε την πόρτα και κρατώντας το μαχαίρι,όρμησε μέσα στο δωμάτιο που βρισκόταν ο άγιος.Όμως...βλέποντας το πρόσωπο του αγίου,φωτεινό,ιλαρό,γεμάτο καλοσύνη,ο επίδοξος δολοφόνος πάγωσε.Το μαχαίρι έπεσε από τα χέρια του και ο ίδιος σωριάστηκε στα πόδια του αγίου ζητώντας με δάκρυα συγνώμη.

   Έρχονται αυτές οι στιγμές λοιπόν που στην Εκκλησία δεν βρίσκεις...αγίους και σε πιάνει μαύρη απελπισία!Πρέπει να θυμόμαστε ένα τροπάριο του γ' ήχου (που ακούγεται στο υπέροχο αυτό βίντεο στο 17ο λεπτό):

Ὁ τὰ ὕδατα πάλαι, νεύματι θείῳ, εἰς μίαν συναγωγὴν συναθροίσας, καὶ τεμῶν θάλασσαν Ἰσραηλίτη λαῷ, οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν, δεδοξασμένος ὑπάρχει, αὐτῷ μόνῳ ᾄσωμεν, ὅτι δεδόξασται.

   Εκείνος που με ένα μόνο νεύμα ένωσε την ώρα της δημιουργίας τα ύδατα,Εκείνος που χώρισε την θάλασσα στα δύο για τον παλαιό Ισραήλ,Εκείνος που υπήρχε,υπάρχει και θα υπάρχει γεμάτος δόξα στους απέραντους αιώνες,υπάρχει περίπτωση να αφήσει την Εκκλησία;Υπάρχει περίπτωση να αφήσει έστω και έναν άνθρωπο στο σκοτάδι;Υπάρχει περίπτωση ο Κυβερνήτης να εγκαταλείψει το καράβι;Ούτε στο ελάχιστο.Ξεχάστε την απελπισία γιατί ο βαπτισθείς εν Ιορδάνει Δεσπότης του Σύμπαντος όπως ένωσε τα ύδατα με ένα νεύμα,έτσι γεμίζει και τις καρδιές μας με ένα βλέμμα!

Ας είναι ευλογημένο το 2015!

   Εφόσον τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν με μια προσευχή,ας τελειώσει το 2014 κάπως έτσι:

Ευχή εις την περιτομήν του Χριστού:

Κύριε παντοκράτορ ο Θεός ημών,άναρχε και αϊδιε,ο τον συνάναρχον και συναϊδιον σου Υιόν,τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν,ευδοκήσας τη ογδόη ημέρα της γεννήσεώς αυτού σαρκί περιτμηθήναι,και Ιησούς κληθήναι.Δός ημίν,δεόμεθά σου,την του Πνεύματος αληθινήν περιτομήν,ίνα πάσαις ταις των καρδιών ημών πονηραίς επιθυμίαις,και ταις της σαρκός και του κόσμου ηδοναίς νεκρωθέντες,εν αγνεία και ευσεβεία δυνηθώμεν το υπόλοιπον της ζωής ημών ζήσαι,όπως επί τη ελευθερία,ή αυτός ο Χριστός ο Θεός ημών ηλευθέρωσεν ημάς διαμένοντες,και τας ευαγγελικάς εντολάς εν πίστει και αγάπη ενεργουμένη ποιούντες,καταξιωθώμεν μετά την αποβίωσιν ημών της των ουρανών βασιλείας επιτεύξασθαι.Ότι σου εστίν η βασιλέια και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν.

Τη αυτή ημέρα

Εις τον άγιον Βασίλειον:

Κύριε παντοκράτορ ο Θεός ημών,ο τη του πιστού ποιμένος και ομολογητού σου Βασιλείου διδαχή και επιμελεία τας των λυμεώνων αιρέσεις και κακοδοξίας πόρρω από της των πιστών σου ποίμνης απελάσας,ου ταις ικεσίαις δυσωπηθείς,πρόσδεξαι,δεόμεθά σου,τας ευχάς ημών,και αντίδος ημίν χάριν,ίνα πάντοτε εν ορθοδόξω πίστει,αγάπη τε ειλικρινεί,και ελπίδι βεβαία σε λατρεύωμεν,και έργοις αγαθοίς ζώσαν την πίστιν έχωμεν,όπως από πάσης της των ελαττωμάτων και σφαλμάτων νοός τε και σώματος κηλίδος καθαροί,και ελεύθεροι τω ελέει σου διατηρούμενοι,και την αοίδιμον μνήμην αυτού εν ψαλμοίς και ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς ετησίως γεραίροντες,και νυν και εν τω μέλλοντι καταξιωθώμεν ευαρεστήσαι σοι.Ότι ευλογητός ει εν πάσι τοις αγίοις σου εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν.

Ευχή για το νέο έτος (λέγεται για την Ίνδικτο):

Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών,προαιώνιες Λόγε του πατρός,ο εν μορφή Θεού υπάρχων,και συστησάμενος την κτίσιν εκ του μη όντος εις το είναι,ο καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος,ευλόγησον,δεόμεθά σου,τα έργα των χειρών σου,και την γην τη πανσόφω σου προνοία καρποφόρον ποίησον,φυλάττων αυτήν από δυσκρασίας ανέμων και αταξίας υετών.Και ημάς τους πιστούς οικέτας σου τη των εχθρών δουλεία τεθλιμμένους,τη κραταιοτάτη δυνάμει σου ρυσάμενος ταύτης,εύφρανον,αφείς ημίν τα παραπτώματα,την οικείαν έχων συμπάθειαν,υπέρ ημών ικετεύουσαν,όπως ευχαρίστως καθ'εκάστην σε ημών ικετεύουσαν,όπως ευχαρίστως καθ'εκάστην σε προσκυνούντες και λατρεύοντες,νυν μεν δυνηθώμεν ευπρόσδεκτον τον παρόντα βίον ημών προσάξαι σοι,εν δε το μέλλοντι καταξιωθώμεν,της αϊδίου αναπαύσεως επιτυχείν.Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν.

   Συνήθως,αυτές τις ώρες,εμείς οι άνθρωποι κάνουμε πάντα έναν απολογισμό για ό,τι ζήσαμε και για ό,τι θέλουμε να ζήσουμε!Δεν ξέρω τι με πιάνει αυτές τις ώρες και νιώθω ότι βγάζω κάτι σαν διάγγελμα!Νομίζω πως τελικά,η σιωπή,λέει πολλά περισσότερα απ'ότι τα κούφα λόγια που συνηθίζω να χρησιμοποιώ.Θέλω λοιπόν να ευχαριστήσω και να δοξολογήσω για μια τελευταία φορά μέσα σε αυτό το έτος,τον Κύριό μας και ελπίζω να μου συγχωρέσετε τον...φαρισαϊσμό μου!

   

   Σ'ευχαριστώ Δεσπότη του παντός,που έστειλες ανθρώπους να με ανέχονται.Σ'ευχαριστώ που δίνεις δύναμη σ'όλους αυτούς τους όμορφους ανθρώπους εδώ στο διαδίκτυο και συγχώρεσέ με που πολλές φορές τους ζηλεύω για την ομορφιά του περιεχομένου των λόγων και της ψυχής τους.Σε παρακαλώ,θυμήσου μας όλους όπως έκανες και κάνεις πάντα.Ιδιαιτέρως εκείνους που βρίσκονται μακριά σου γιατί νιώθω πως εφόσον έρθουν κοντά σου,θα γίνουν εκατομμύρια φορές καλύτεροι από εμένα.Θυμήσου Κύριε εκείνους που σήμερα θα ξενυχτήσουν,εκείνους που θα γλεντήσουν,που θα διασκεδάσουν όπου και αν βρίσκονται.Τους πονεμένους,τους άστεγους,τους ασθενείς.Όλους τους ανθρώπους ολόκληρης της οικουμένης.Ό,τι και αν είναι!Μια χάρη μονάχα σου ζητάω Κύριε.Σώσε τους ευσεβείς μα αν θέλεις,σώσε και εμένα τον ασεβή και δίδαξε με την αγάπη σου,εκείνη που νομίζω αλλά δεν έχω!

Τη πρεσβεία Κύριε πάντων των αγίων,του αγίου Βασιλείου του Ουρανοφάντορος του Μεγάλου και της Θεοτόκου,την σην ειρήνην δος ημίν και εν τω κόσμω σου άπαντα και το 2015,και ελέησον ημάς ως μόνος οικτίρμων.

Καλή χρονιά σ'όλους με υγεία,πίστη και αγάπη!Ευτυχισμένο και ευλογημένο το 2015!

Ανάξιος

    

Η κατά σάρκα γέννηση του Ιησού Χριστού (των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων ημών)

Θεὸς τὸ τεχθέν, ἡ δὲ Μήτηρ Παρθένος.

Τὶ μεῖζον ἄλλο καινὸν εἶδεν ἡ κτίσις;

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

  ''Άς γίνουμε θεοί για Εκείνον που έγινε άνθρωπος για χάρη μας.Έλαβε το χειρότερο για να μας δώσει το καλύτερο.Έγινε πτωχός για να πλουτήσουμε εμείς από την πτωχεία του.Έλαβε μορφή δούλου για να απολαύσουμε εμείς την ελευθερία.Κατέβηκε για να υψωθούμε.Ας προσφέρει ο καθένας τα πάντα σε Εκείνον που έδωσε τον εαυτόν του λύτρο και αντάλλαγμα για εμάς.Δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα καλύτερο από τον εαυτό του,αφού θα έχει εννοήσει το μυστήριο και θα έχει γίνει όλα όσα έγινε Εκείνος για εμάς.''

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας
   ''Γιατί ο ίδιος ο Λόγος του Θεού,ο δημιουργός όλης της κτίσεως,ο άπειρος,ο απερίγραπτος,ο αναλλοίωτος,η πηγή της ζωής,το φως που προήλθε από το φως,η ζωντανή εικόνα του Θεού,η ακτινοβολία της δόξας,η σφραγίδα της υποστάσεώς του,προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση και ανακαινίζει την εικόνα της που είχε καταστραφεί με την αμαρτία,και ανανεώνει τον ανδριάντα που είχε παλιώσει από τον υιό της πονηρίας και τον κάνει πιο χαριτωμένο από τον πρώτο,όχι δημιουργώντας τον πάλι από χώμα,όπως παλιά,αλλά δεχόμενος ο ίδιος,χωρίς να μεταβάλει τη θεϊκή φύση σε ανθρώπινη,αλλά ενώνοντας την ανθρώπινη με την θεϊκή.''

Άγιος Γρηγόριος Νύσσης
   ''Ας υψώσουμε λοιπόν το βλέμμα στην ουράνια στρατιά,ας δούμε τους χορούς των αγγέλων,ας ακούσουμε τη θεία τους υμνωδία.Ποιός είναι ο ύμνος των εορταστών;Φωνάζουν «δόξα εν υψίστοις Θεώ».Γιατί οι άγγελοι δοξάζουν τη θεότητα που βλέπουμε στα ύψη;Γιατί λέγοντας «και επί γης ειρήνη» έγιναν ολόχαροι για το ό,τι έβλεπαν οι άγγελοι «επί γης ειρήνη».Πω πω θαύμα!« ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε» (Ψαλμ. 84,12)!Τέτοιο καρπό καρποφόρησε η γη των ανθρώπων!Ο Θεός αναμιγνύεται με την ανθρώπινη φύση,για να υψωθεί ο άνθρωπος στο ύψος του Θεού.Έχοντας ακούσει αυτά πράγματα,ας πάμε στην Βηθλεέμ και ας δούμε το νέο θέαμα,πως χαίρεται η Παρθένος για τη γέννηση,πως η άσχετη με το γάμο περιποιείται το νήπιο.''

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων
   ''Έλαβε ο Κύριος την ίδια μορφή μ'εμάς,για να σώσει την ανθρωπότητα.Έλαβε ο Κύριος την ίδια μορφή μ'εμάς,για να της δώσει ό,τι της έλειπε ώστε η αμαρτωλή ανθρωπότητα να γίνει κοινωνός του Θεού.Ας ομολογούμε την παρουσία του βασιλιά και γιατρού,διότι ο βασιλιάς Ιησούς,προκειμένου να θεραπεύσει,ζώστηκε την ποδιά της ανθρώπινης φύσως και θεράπευσε την αρρώστια της.Ο τέλειος δάσκαλος των νηπίων,έγινε νήπιος με τους νηπίους,για να κάνει σοφούς τους ανόητους.Ο ουράνιος άρτος κατέβηκε στη γή,για να θρέψει τους πεινασμένους.''

Μέγας Φώτιος
   ''Επειδή λίγοι μπορούν με το νου και τη θεωρία να υψωθούν σε θεοπρεπή εικόνα του Θείου,γι'αυτό έγινε άνθρωπος ο Θεός,ώστε όχι μονάχα αυτοί που φαίνονται ότι έχουν λίγη περισσότερη γνώση από τους άλλους,αλλά και το πολύ πλήθος των ανθρώπων που οδηγείται από την αίσθηση μάλλον,παρά από τον λογισμό,να μπορεί ν'ανατρέχει με όσα βλέπει κι ακούει προς την ευσεβή και σωτήρια έννοια του Θείου.Και αυτό γίνεται φανερό από τα αποτελέσματα.Αφότου δηλαδή ο Θεός έγινε άνθρωπος κι επιτέλεσε τα υπερφυσικά και απροσδόκητα έργα του έχοντας τη δική μας μορφή,ο άνθρωπος,τον Θεό που εμφανίσθηκε με σάρκα,αυτόν ομολογεί αληθινό Θεό και προσκυνεί,αφού αξιώθηκε να τον γνωρίσει βλέποντάς τον και ακούοντάς τον με τη σωματική παρουσία του και των πέρα από τη λογική έργα του υψώθηκε με αυτή τη γνώση στην επίγνωση και την κατανόηση και θεωρία της αθάνατης φύσης του.''

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής
   ''Γιατί το μυστήριο το κρυμμένο από τους αιώνες και από τις γενεές και που τώρα φανερώθηκε με την αληθινή και τέλεια ενανθρώπηση του Υιού και Θεού,που ένωσε με τον εαυτό του αδιαίρετα αλλά και ασύγχυτα τη φύση μας κι εμάς με την αγία του σάρκα που πήρε από εμάς κι είναι δική μας εμψυχωμένη με νου και λογική,που τη συνέδεσε με τον εαυτό του σαν μια καινούργια αρχή και την αξίωσε να γίνει ένα και το αυτό μαζί του κατά την ανθρωπότητά του,έτσι όπως είχαμε προορισθεί πριν από τους αιώνες να είμαστε μέσα σ'αυτόν ως μέλη του σώματός του που μας συναρμολογεί με τον εαυτό του πνευματικά,και μας συναρμονίζει όπως η ψυχή με το σώμα,και που μας οδηγεί στο μέτρο της πνευματικής ωριμότητας του πληρώματός του,και έτσι μας έδειξε κι εμάς ότι γι'αυτό είχαμε γεννηθεί,καθώς και τον πριν από τους αιώνες πανάγαθο για μας σκοπό του Θεού.''

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός
   ''Η Αγία Παρθένος βέβαια δεν γέννησε άνθρωπο γυμνό,αλλά Θεό αληθινό,όχι γυμνό αλλά σαρκωμένο,χωρίς αυτός να κατεβάσει το σώμα από τον ουρανό και να το περάσει δια μέσου αυτής,σαν να ήταν αυτή κάποιος αγωγός,αλλά παίρνοντας απ'αυτήν σάρκα ομοούσια με τη δική μας και οικοδομώντας την για τον εαυτό του.Γιατί,αν έχει φέρει το σώμα από τον ουρανό και δεν το πήρε από τη δική μας φύση,τότε ποιά η ανάγκη της ενανθρωπήσεως;Η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου έγινε για τον λόγο,η ίδια φύση,που αμάρτησε και έπεσε και φθάρηκε,να νικήσει τον τύραννο,που την απάτησε,και έτσι να ελευθερωθεί απο την φθορά.''

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
   ''Κατάπληξη με γεμίζει το θαύμα.Παιδί βλέπω τον προαιώνιο Θεό.Σε φάτνη αναπαύεται,Αυτός που έχει θρόνο τον ουρανό!Χέρια ανθρώπινα αγγίζουν τον απρόσιτο και ασώματο!Με σπάργανα είναι σφιχτοδεμένος,Αυτός που σπάει τα δεσμά της αμαρτίας!Τούτο είναι το θέλημά Του:την ατιμία να μεταβάλει σε τιμή,με δόξα να ντύσει την ευτέλεια και την προσβολή σ'αρετή να μεταπλάσει.Παίρνει τη σάρκα μου για να με αγιάσει,μου δίνει το Πνεύμα Του για να με σώσει.Η Ιουδαία Τον γέννησε,η οικουμένη τον υποδέχτηκε.Είδες όμως τι πλούτος μέσα στη μεγάλη φτώχεια;Ο Πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη μας.Μέσα στη φάτνη κείτεσαι και την οικουμένη σαλεύεις.Λέξη ακόμα δεν άρθρωσες και δίδαξες στους μάγους την θεογνωσία.Σ'αυτόν τον Λόγο του Θεού και Υιό της Παρθένους ας αναπέμψουμε δοξολογία μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων.Αμήν.

ΔΟΞΑ ΤΗ ΑΓΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ

Χριστός γεννάται,δοξάσατε;

Από το βιβλίο ''Εναντίον του Θεού''

 Το κείμενο από το βιβλίο του εξαιρετικού θεολόγου Θ.Ρηγινιώτη αναφέρεται στον εορτασμό των Χριστουγέννων.Δεν είναι χαρούμενο μα είναι αναγκαίο γιατί σε βάζει σε σκέψεις και χτυπάει στο κόκαλο όντας δηκτικό και ρεαλιστικό.Μήπως πρέπει να κοιταχτούμε για λίγο στον καθρέφτη;Ίσως.Έχουμε ένα ραντεβού να προλάβουμε άλλωστε και ένα φωτεινό άστρο μας φωτίζει τον δρόμο.Δεν μπορούμε να χαθούμε άλλωστε.Πάμε,Κάποιος μας περιμένει!

''Τα Χριστούγεννα αντιμετωπίζονται και εδώ όπως πρέπει,δηλαδή όπως ορίζουν οι άγραφοι νόμοι του χρήματος και της εργασίας,της εναλλασσόμενης με διακοπές:ως μια τέτοια ανάσα,που ίσως κάποτε είχε κάποιο,απροσδιόριστο πλέον,θρησκευτικό νόημα,αλλά αυτό σήμερα μας είναι περιττό.Μπορούμε να πάρουμε δυνάμεις και χαλαρώσουμε με το καλό φαγητό,τα φανταχτερά δώρα,τη νυχτερινή διασκέδαση και –στην έσχατη περίπτωση- το χαζοκούτι.Τα υπόλοιπα,αυτά που προσπαθούν να σε βάλουν να σκέφτεσαι και να σ’εμποδίσουν να ξεχνιέσαι,είναι άσπλαχνα και δε μας βοηθούν,χωρίς παρεξήγηση ξορκισμένα να είναι.

Επιτέλους ανήκομεν εις την Δύσιν.Δόξα τω Θεώ,λεφτά δεν έχουμε αλλά υγεία να έχουμε να δουλεύουμε.Το παν είναι όταν πεθάνεις,να έχεις αφήσει κάτι στα παιδιά σου.Τα υπόλοιπα,ματαιότης ματαιοτήτων,τα πάντα ματαιότης.Έτσι δε λέει,πολύ σοφά,η Εκκλησία;Στον τάφο θα καταλήξουμε όλοι – οπότε,ό,τι φάμε,ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο ρόλος!Και προπάντων,προσοχή,μακριά από τους τελώνες και τους φαρισαίους υποκριτές,που εποφθαλμιούν την πολύτιμη και ταλαίπωρη τσέπη μας:την εφορία,τους γιατρούς και τους παπάδες(μαγαζί των οποίων είναι η εκκλησία).

Τώρα,που ο ευλογημένος καταναλωτισμός,ο πολιτισμός της αφθονίας,εισήλθε επιτέλους και στη χώρα μας,τα Χριστούγεννα γιορτάζονται όπως σ’όλο τον πολιτισμένο κόσμο.Την παραμονή με ολονύκτιες αγρυπνίες στα κέντρα διασκέδασης,κρασοκατάνυξη ή τέρψη των γενετησίων ορμών αρρένων και θηλέων με οφθαλμόλουτρα ή,για τους τυχερούς,και κάτι παρααπάνω και μετά νανάκια ως το μεσημέρι της εορτής,οπότε ξυπνάμε,πίνουμε καφέ και στρωνόμαστε στο φαγητό,οίκαδε ή τήδε κακείσε,γιατί αύριο ή μεθαύριο έχουμε και δουλειά και πρέπει να πάμε χορτάτοι,που λέει κι ο λόγος.Αρκετές εκατονταετίες ψωμολυσσάξαμε.

Εξυπακούεται ότι οι ναοί γεμίζουν,κι όχι μόνο με γιαγιάδες αλλά και με μεσήλικα και νέο πληθυσμό.Έτσι,το παραδοσιακό πνεύμα των Χριστουγέννων διασώζεται,βλέπουμε και πλάνα από τη λειτουργία στα δελτία ειδήσεων,αφού είμαστε πολλοί κι έχουμε κόσμο για όλα τα γούστα-και για club και για την εκκλησία!Αμ πώς;

Πάμε λοιπόν εκεί να γεμίσουμε τις μπαταρίες κατάνυξη και καθαρό αέρα,μπορεί και σε καμιά αγρυπνία για τους πιο fun του είδους,πράγματα που εξάπτουν το συναίσθημα και πλαισιώνουν ωραία τα δώρα,τα δέντρα,το φαγοπότι και την καταναλωτική μανία των αγίων τούτων ημερών.Τι όμορφα!

Κατανόηση του μυστηρίου της θείας ενανθρωπήσεως;Μα πού βλέπετε το μυστήριο;Όλα ξεκάθαρα δεν είναι;Ο Υιός του Θεού γεννήθηκε σε μια φάτνη για μας διδάξει την αγάπη-φυσικά απέτυχε,αλλά μας έδωσε μια καλή αφορμή για να θυμόμαστε αυτή την αγάπη έστω μια φορά το χρόνο(προς Θεού,όχι τις υπόλοιπες μέρες,γιατί άμα πηγαίνεις με το σταυρό στο χέρι…άρπαξε να φας άμα θες να ζήσεις!).

Σας ευχαριστώ πολύ-πολλά ζητάω από ανθρώπους που έχουν πέσει νοκ άουτ από το σφυροκόπημα της καθημερινής πίεσης,που τους οδηγεί σιγά σιγά στην παραφροσύνη.Λυπηθείτε τους.

Κι όμως,δεν τα ζητάω απ’αυτούς,αλλά από κείνους που διαχειρίζονται τη γνώση και τη ‘’θρησκεία’’,μεταξύ των οποίων…ας μην τα λέμε καλύτερα,γιατί η καμπούρα μας θα βαρύνει.''

Ευλογημένος ο Ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου

Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ

Αρχαία Ελλάδα

«Ω Αλκιβιάδη, μηδέν αιτού τους θεούς. Αναμείνωμεν έως αν εξ ουρανού τις απεσταλμένος έλθη και διδάξη ημάς πως δει διακείσθαι προς θεούς και ανθρώπους και ελπίσωμεν ότι η (παρά της θείας χάριτος) ημέρα της αποστολής εκείνης ήξει ου δια μακρού»

Αρχαία Ρώμη

«Οι υπό της Σιβύλλης ασθέντες χρόνοι τέλος πάντων έφθασαν,η άπειρος των αιώνων σειρά μέλλει να αρχίση,ιδού νέα γενεά πέμπεται ουρανόθεν»

Αρχαίος Ισραήλ

«ὅτι παιδίον ἐγενήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελός, θαυμαστὸς σύμβουλος, Θεὸς ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος·»