Κύριλλος Αλεξανδρείας: ''Ελευθερία''

''Ποιά λοιπόν είναι η διαφορά του νόμου προς την μέσω του Χριστού χάρη,θα το διαπιστώσει πάλι αυτός που αγαπά την έρευνα και είναι φίλος των αγαθών ιδρώτων,ενώ εμείς θα πούμε λίγα αντί πολλών,πιστεύοντας ότι είναι αμέτρητος και πολύ μεγάλος ο αριθμός των μαρτυριών σχετικά με αυτά.

Λοιπόν,«ο νόμος κατέκρινε τον κόσμο» (γιατί όπως λέγει ο Παύλος,«Περιέκλεισε ο Θεός με αυτόν τα πάντα κάτων από την αμαρτία»),και μας παρουσίαζε ενόχους τιμωριών,μας ελευθερώνει όμως μάλλον ο ίδιος ο Σωτήρας γιατί λέγει:«Δεν ήρθα για να κατακρίνω τον κόσμο,αλλά για να σώσω τον κόσμο».Και χάρη βέβαια στους ανθρώπους έδινε και ο νόμος,καλώντας τους γενικά σε θεογνωσία και απομακρύνοντας από τη λατρεία των ειδώλων εκείνους που είχαν πλανηθεί,και μαζί μ'αυτό και υποδεικνύοντας το φαύλο,και διδάσκοντας το καλό,αν και όχι τελείως,αλλά κατά τρόπο παιδαγωγικό και χρήσιμο.Η αλήθεια όμως και η χάρη μέσω του Μονογενούς δεν μας παρέχει το αγαθό με τύπους,ούτε χαράσσει σαν με σκιές αυτά που μας συμφέρουν,αλλά με λαμπρές και καθαρώτατες εντολές,και μας χειραγωγεί στην τέλεια γνώση της πίστεως.Και ο νόμος βέβαια μας έδινε πνεύμα δουλείας προς φόβο,ενώ ο Χριστός μας δίνει το πνεύμα της υιοθεσίας που μας οδηγεί στην ελευθερία.''

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας 

(''Υπόμνημα στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο'',ΕΠΕ)

Για τους επαναστάτες

 Έρχονται μερικές στιγμές που χαζεύεις την Ιστορία και χαζεύεις και τον εαυτό σου.

  Αναρωτιέσαι.Τι σε κάνει χριστιανό;Ο εκκλησιασμός;Η ελεημοσύνη;Οι νηστείες;Οι μετάνοιες;

  Και βλέπεις εκείνους που έπιασαν την ουσία,έστω και αν δεν ήταν ''παιδιά της Εκκλησίας'' με την στενή έννοια.Άλλωστε,το πάγχρυσο στόμα της Ορθοδοξίας τονίζει πως η Εκκλησία δεν είναι μερικοί τοίχοι και άλλες τόσες αγιογραφίες μα πρωτίστως βίωμα και ήθος.

  Δεν ξέρω πως να συνεχίσω.Δεν ξέρω τι να γράψω για εκείνους που είχαν τα κότσια να πετύχουν πράγματα που εγώ δεν κατάφερα.Να γκρεμίσουν τον εγωισμό τους και να αφιερώσουν την ψυχή τους σ'έναν αγώνα για ένα ομορφότερο αύριο διαγράφοντας από πάνω τους τον φόβο του θανάτου.Γι'αυτό και ήταν κάτι που εγώ δεν έχω καταφέρει να γίνω,έστω και αν είμαι κοντά σε εκκλησιές,δηλαδή πραγματικοί χριστιανοί ορθόδοξοι διαλύοντας τον εγωισμό τους και βάζοντας μπροστά την αγάπη,όχι την φιλαυτία,αλλά την ΑΓΑΠΗ για εκείνους που θα έρθουν και τους αξίζει να βρουν κάτι ομορφότερο από αυτό που εκείνοι είχαν.

  Αυτή είναι και η ουσία της πίστης μάλλον.Οι νηστείες στο κάτω κάτω είναι εύκολες,το ίδιο και οι ελεημοσύνες (εάν τα κάνεις επιφανειακά).Το να ξεφύγεις όμως από τον εγωισμό σου,την υπερηφάνεια σου και ακολουθήσεις την αγάπη θυσιάζοντας τον εαυτό σου όπως έκανε Εκείνος,τότε ναι,τότε είναι σαν να έχεις κάνει χίλιες νηστείες και να έχεις δώσει την μεγαλύτερη ελεημοσύνη που θα μπορούσες ποτέ.Τότε είσαι στα αλήθεια μαθητής Του,ακόμη και αν είσαι έξω από το ποίμνιό Του.

   ''Όλοι όσοι πίστεψαν είχαν μια καρδιά και μια ψυχή.Κανείς δεν θεωρούσε ότι κάτι από τα υπάρχοντα του ήταν δικό του,αλλά όλα τα είχαν κοινά.Οι απόστολοι κήρυτταν και βεβαίωναν με μεγάλη πειστικότητα ότι ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε.Κι ο Θεός έδινε σε όλους πλούσια τη χάρη του.Δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά τους που να στερείται τα απαραίτητα.Γιατί όσοι είχαν χωράφια ή σπίτια τα πουλούσαν,κι έφερναν το αντίτιμο αυτών που πουλούσαν,και το έθεταν στην διάθεση των αποστόλων.Απ'αυτό δινόταν στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του''  (Πράξεις των Αποστόλων 4:32-35)

   ''Δεν φρίττεις,άνθρωπε,δεν κοκκινίζεις από ντροπή,όταν χαρακτηρίζεις επιτιθέμενον αυτόν που παλεύει για το ψωμί του;Αυτός αν και φέρεται επιθετικά,ωστόσο δικαιούται τη συμπάθειά μας,γιατί τόσο πολύ πιέζεται από την πείνα,ώστε αναγκάζεται να φορέσει το προσωπείο της επιθετικότητας...Και πρέπει να σου πω ακόμα πως αυτός που επιτίθεται στην πραγματικότητα είσαι εσύ,γιατί αν και έρχεσαι τακτικά στην Εκκλησία και ακούς τα κηρύγματα μου,στην αγορά εν τούτοις προτιμάς και το χρυσάφι και τις επιθυμίες και τις ανθρώπινες φιλίες σου,παρά τις δικές μου προτροπές'' (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

   Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν της δικαιοσύνης,ότι αυτών εστί η Βασιλεία των Ουρανών.

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος: ''Η δουλεία και η φτώχεια είναι εφεύρεση της κακίας''

  ''Θα μιμηθούμε τον άγνωστο και πρώτο νόμο του Θεού,ο Οποίος «βρέχει σε δικαίους και αμαρτωλούς»,«ανατέλλει σε όλους τον ήλιο» (Ματθ. 5:45),τη γη την άπλωσε για όλα τα χερσαία ζώα,και τους ποταμούς και τις πηγές και τα δάση,τον αέρα για τη φύση των πτηνών,και το νερό για τα υδρόβια που ζουν μέσα σ'αυτό,και χάρισε αφθόνως τα προς το ζην σ'όλους,χωρίς να περιορίζει καμιά εξουσία και κανένας νόμος και σύνορα,τα οποία περιορίζουν την παροχή αυτών,αλλά κοινά και πλούσια τα κατέστησε για όλους και κανείς δεν πρέπει να τα στερείται,διότι είμαστε όλοι ίσοι ως προς τη φύση μας και οι τιμές των δωρεών δίνονται σ'όλους ανεξαιρέτως,έτσι δεικνύει ο Κύριος τον πλούτο της χρηστότητάς Του.

  Οι άνθρωποι αφ'ότου κατεσκεύασαν τα χρυσά,τ'αργυρά,τα μαλακά ενδύματα,την πολυτέλεια και τους πολύτιμους διαφανείς λίθους κι όλα τα σχετικά,τα οποία έγιναν αιτίες πολέμου κι επαναστάσεων,κι είναι γνωρίσματα της πρώτης τυραννίδας,αποκτούν έπειτα παράλογη υπεροψία λόγω της ανοησίας των,και δεν βοηθούν όσοι ενδιαφέρονται γι'αυτά,τους συγγενείς των αποτυχόντων,ούτε θέλουν να τους δώσουν τα περιττά,για να καλύψουν τις ανάγκες τους (απαίδευτοι και σκοτεινοί!),και δεν σκέπτονται ότι φτώχεια και πλούτος,ελευθερία,όπως τη θεωρούμε,και δουλεία,κι όλα τα σχετικά ονόματα,αργότερα εμφανίσθηκαν στο ανθρώπινο γένος,όπως μερικές κοινές αρρώστιες είναι επινοήματα της κακίας.«Απ'αρχής»,λέγει,«δεν έγινε έτσι» (Ματθ. 19:8),αλλά ο Δημιουργός του ανθρώπου,τον άφησε ελεύθερο κι αυτεξούσιο,και τηρώντας μόνο το νόμο της εντολής,θα ζούσε ευτυχισμένος στον παράδεισο,αυτό θέλησε και χάρισε στο ανθρώπινο γένος δια του πρώτου ανθρώπου.Ελευθερία και πλούτος,ήταν μόνο η τήρηση της εντολής,αληθινή φτώχεια και δουλεία,η παράβαση αυτής.''