Αμβροσιολογίας το ανάγνωσμα

   ''Περί Αγάπης'' - (Patrologia Graeca,τόμος 63,στ. 567-580)

''Ώστε,λοιπόν,λένε,αν είναι εχθροί μας και ειδωλολάτρες δεν θα πρέπει να τους μισούμε;

Την μεν πίστη τους πρέπει να μισούμε,εκείνους όμως όχι.Όχι τον άνθρωπο,αλλά την κακή πράξη και την εσφαλμένη γνώμη.Ο μεν άνθρωπος είναι έργο του Θεού,η δε πλάνη είναι έργο του διαβόλου.

Γιατί αν πρέπει να μισούμε τους εχθρούς του Θεού,τότε πρέπει να μισούμε όχι μόνο τους ασεβείς,αλλά και τους αμαρτωλούς,και έτσι θα γίνουμε χειρότεροι   από τα  θηρία,αποστρεφόμενοι τους πάντες και υπερηφανευόμενοι από ανοησία,όπως εκείνος ο Φαρισαίος.Δεν παρήγγειλε τέτοια πράγματα ο Παύλος.Αλλά τι;«Νουθετείτε τους ατάκτους,παραμυθείσθε τους ολιγοψύχους,αντέχεσθε των ασθενών,μακροθυμείτε προς πάντας» (Α' Θεσ. 5,14).Τι όμως εννοεί,λένε,όταν λέει:«Εί τις ουχ υπακούει τον λόγον ημών δια της επιστολής,τούτον σημειούσθε και μη συναναμίγνυσθε αυτώ» (Β' Θεσ. 3,14);Μάλιστα αυτό έχει λεχθεί για αδελφούς.Πλην δεν έχει λεχθεί απλά αυτό,αλλά και αυτό με καλωσύνη.Μη παραλείψεις όμως και τα επόμενα,αλλά πρόσθεσε και αυτά που ακολουθούν.Όταν είπε «μη συναναμίγνυσθε» πρόσθεσε: «Και μη ως εχθρόν ηγείσθε,αλλά νουθετείτε ως αδελφπόν» (Β' Θεσ. 3,15).Βλέπεις πως παρήγγειλε να μισούμε την κακή πράξη και όχι τον άνθρωπο.

Είναι έργο του διαβόλου να δημιουργεί έχθρα μεταξύ μας,που προσεπάθησε πολύ να εξαφανίσει την αγάπη,για να αποκόψει τον δρόμο της διόρθωσης και εκείνον μεν να κρατήσει στην πλάνη,εσένα δε στην απιστία και στο μίσος,έτσι ώστε να αποκλείσει την δυνατότητα σωτηρίας εκείνου.Όταν ο ιατρός μισεί τον άρρωστο και φεύγει και ο άρρωστος αποστρέφεται τον ιατρό,πώς θα γίνει καλά ο άρρωστος όταν αυτός δεν καλεί τον ιατρό,ούτε ο ιατρός πηγαίνει στον άρρωστο;Για ποιό λόγο τον αποστρέφεσαι και τον αποφεύγεις;Επειδή είναι ασεβής;Γι'αυτό λοιπόν είναι ανάγκη να τον πλησιάσεις και να τον θεραπεύσεις,για να σηκώσεις από το κρεββάτι τον ασθενή.Αν είναι ανίατη η ασθέναι,εσύ έχεις λάβει εντολή να κάνεις το καθήκον σου.Γιατί και ο Ιούδας έπασχε από ανίατη νόσο,ο Θεός όμως δεν έπαυσε να προσπαθεί να τον θεραπεύσει.''

Άνθη της ερήμου #1

Είπε ο αββάς Αντώνιος:«Εγώ δεν φοβάμαι πια τον Θεό,αλλά τον αγαπώ γιατί η αγάπη διώχνει πέρα τον φόβο (Α' Ιω. 4,18)».

Είπε πάλι:«Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής εξαρτάται από τον πλησίον (Α' Ιω. 3,14).Αν κερδίσουμε τον αδελφό,τον Θεό κερδίζουμε ενώ αν σκανδαλίσουμε τον αδελφό,στον Χριστό αμαρτάνουμε».

Ο αββάς Αγάθων είπε:«Ποτέ δεν πλάγιασα να κοιμηθώ,έχοντας δυσαρεστηθεί με κάποιον,αλλά ούτε και άφησα -όσο μπορούσα- άλλον να κοιμηθεί,έχοντας κάτι με μένα».

Ο ίδιος είπε:«Ποτέ δεν έδωσα απλώς ελεημοσύνη.Φρόντιζα οι δοσοληψίες μου να είναι με αγάπη,γιατί σκεφτόμουν ότι το κέρδος του αδελφού μου φέρνει σε μένα καρπό».

''Ο Θεός αγάπη εστί''

Ύμνος της Αγάπης

 ''Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε  έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
 
   Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει.
 
   Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.''

Προς Κορινθίους Α' Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Άγιος Ιγνάτιος Θεοφόρος: ''Να προσεύχεσθε αδιάκοπα για τους άλλους ανθρώπους''

  ''Η πίστη σας είναι εκείνη που σας ανεβάζει προς τα άνω και η αγάπη είναι ο δρόμος που σας οδηγεί στον Θεό.Και όλοι είσαστε συνοδοί που φέρετε μέσα σας τον Θεό και τον ναό,τον Ιησού Χριστό και τους αγίους.

  Αλλά να προσεύχεσθε αδιάκοπα και για τους άλλους ανθρώπους.Διότι υπάρχει σ'αυτούς ελπίδα μετάνοιας,για να κερδίσουν τον Θεό.Επιτρέψτε λοιπόν σ'αυτούς να μαθητεύσουν σ'εσάς λεστω και με τα έργα τους αυτά.Στις οργές τους να είσαστε ταπεινοί,στις βλασφημίες τους εσείς να αντιτάσσετε τις προσευχές,στην πλάνη τους εσείς να μένετε σταθεροί στην πίστη,στην αγριότητά τους εσείς να είστε ήρεμοι χωρίς να σπεύσετε να τους μιμηθείτε.Ας γίνουμε αδελφοί τους με την επιείκεια και να προσπαθούμε να είμαστε μιμητές του Κυρίου - ποιος αδικήθηκε περισσότερο από εκείνον,ποιος στερήθηκε,ποιος προδόθηκε - για να μη βρεθεί μέσα σας ζιζάνιο του διαβόλου αλλά να μένετε σαρκικά και πνευματικά ενωμένοι με τον Ιησού Χριστό με κάθε άγνεια και σωφροσύνη.''

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: ''Επεθύμησε πόρνη''

 
  ''Πόρνη ἐπιθυμοῦσε ὁ Θεός; Ναί πόρνη. Ἐννοῶ τή δική μας φύση. Ἦταν τρανός καί αὐτή ταπεινή. Τρανός ὄχι στή θέση ἀλλά στή φύση.

Πεντακάθαρος ἦταν, ἀκατάστρευτη ἡ οὐσία του, ἄφθαρτη ἡ φύση του. Ἀχώρητος στό νοῦ, ἀόρατος, ἄπιαστος ἀπό τή σκέψη, ὑπάρχοντας παντοτεινά, μένοντας ἀπαράλλακτος. Πάνω ἀπό τούς ἀγγέλους, ἀνώτερος ἀπό τίς δυνάμεις τῶν οὐρανῶν. Νικώντας τή λογική σκέψη, ξεπερνώντας τή δύναμη τοῦ μυαλοῦ, ἀδύνατο νά τόν δεῖς, μόνο νά τόν πιστέψεις...

Ἔριχνε τό βλέμμα του στή Γῆ καί τήν ἔκανε νά τρέμει ... Ποτάμια ἔβγαζε στήν ἔρημο ...

Κι αὐτός ὁ τόσο μέγας καί τρανός πεθύμησε πόρνη.

Γιατί; Γιά νά τήν ἀναπλάσει ἀπό πόρνη σέ παρθένα.

Γιά νά γίνει ὁ νυμφίος της. Τί κάνει; Δέν τῆς στέλνει κάποιον ἀπό τούς δούλους του, δέν στέλνει ἄγγελο στήν πόρνη, δέν στέλνει ἀρχάγγελο, δέν στέλνει τά χερουβείμ, δέν στέλνει τά σεραφείμ.

Ἀλλά καταφθάνει αὐτός ὁ ἴδιος ὁ ἐρωτευμένος.

Ἐπεθύμησε πόρνη. Καί τί κάνει; Ἐπειδή δέν μποροῦσε νά ἀνέβει ἐκείνη στά ψηλά, κατέβηκε στά χαμηλά. Ἔρχεται στήν καλύβα της. Τή βλέπει μεθυσμένη. Καί μέ ποιό τρόπο ἔρχεται; Ὄχι μέ ὁλοφάνερη τή θεότητά του, ἀλλά γίνεται ἐντελῶς ἴδιος μαζί της, μήπως βλέποντάς τον τρομοκρατηθεῖ, μήπως λαχταρήσει καί τοῦ φύγει.

Τή βρίσκει καταπληγωμένη, ἐξαγριωμένη, ἀπό δαίμονες κυριευμένη. Καί τί κάνει; Τήν παίρνει καί τήν κάνει γυναίκα του. Καί τί δῶρα τῆς χαρίζει; Δαχτυλίδι.

Ποιό δαχτυλίδι; Τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Ἔπειτα λέγει. Δέν σέ φύτεψα στόν Παράδεισο;
- Τοῦ λέγει, ναί.
- Καί πῶς ξέπεσες ἀπό ἐκεῖ;
- Ἦλθε καί μέ πῆρε ὁ Διάβολος ἀπό τόν Παράδεισο.
- Φυτεύτηκες στόν Παράδεισο καί σέ ἔβγαλε ἔξω.
Νά, σέ φυτεύω μέσα μου. Δέν τολμᾶ νά μέ πλησιάσει ἐμένα. Ὁ ποιμένας σέ κρατάει καί ὁ λύκος δέν ἔρχεται πιά.
- Ἀλλά εἶμαι, λέγει, ἁμαρτωλή καί βρώμικη.
- Μή μοῦ σκοτίζεσαι, εἶμαι γιατρός.

Δῶσε μεγάλη προσοχή. Κοίταξε τί κάνει. Ἦλθε νά
πάρει τήν πόρνη, ὅπως αὐτή - τό τονίζω - ἦταν βουτηγμένη στή βρῶμα.

Γιά νά μάθεις τόν ἔρωτα τοῦ Νυμφίου. Αὐτό χαρακτηρίζει τόν ἐρωτευμένο: τό νά μή ζητάει εὐθύνες γιά ἁμαρτήματα, ἀλλά νά συγχωρεῖ λάθη καί παραπατήματα.

Πιό πρίν ἦταν κόρη τῶν δαιμόνων, κόρη τῆς Γῆς, ἀνάξια γιά τή Γῆ. Καί τώρα ἔγινε κόρη τοῦ βασιλιᾶ. Καί αὐτό γιατί ἔτσι θέλησε ὁ ἐρωτευμένος μαζί της. Γιατί ὁ ἐρωτευμένος δέν πολυνοιάζεται γιά τή συμπεριφορά του.

Ὁ ἔρωτας δέν βλέπει ἀσχήμια. Γι' αὐτό καί ὀνομάζεται ἔρωτας, ἐπειδή πολλές φορές ἀγαπᾶ καί τήν ἄσχημη. Ἔτσι ἔκανε καί ὁ Χριστός. Ἄσχημη εἶδε καί τήν ἐρωτεύτηκε καί τήν ἀνακαινίζει.

Τήν πῆρε ὡς γυναίκα, καί ὡς κόρη του τήν ἀγαπᾶ, καί ὡς δούλα του τήν φροντίζει, καί ὡς παρθένα τήν προστατεύει, καί ὡς παράδεισο τήν τειχίζει, καί ὡς μέλος τοῦ σώματός του τήν περιποιεῖται.

Τή φροντίζει ὡς κεφαλή της πού εἶναι, τή φυτεύει ὡς ρίζα, τήν ποιμαίνει ὡς ποιμένας.

Ὡς νυμφίος τήν παίρνει γυναίκα του, καί ὡς ἐξιλαστήριο θῦμα τήν συγχωρεῖ, ὡς πρόβατο θυσιάζεται, ὡς νυμφίος τή διατηρεῖ μέσα στήν ὀμορφιά, ὡς σύζυγος φροντίζει νά μήν τῆς λείψει τίποτα.

Ὦ, Σύ Νυμφίε, πού ὀμορφαίνεις τήν ἀσχήμια τῆς νύφης!''

(Δημοσίευση από Αγία Ζώνη,εξερευνήστε την ψηφιακή της βιβλιοθήκη για να βρείτε μαργαριτάρια της πατερικής δροσιάς που δροσίζει κάθε ανθρώπινη καρδιά.Αξίζει ένα και παραπάνω κλικ).

Άγιος Γέροντας Πορφύριος: ''Αγάπα όλους''

 
''Δεν πρέπει να κάνεις τον χριστιανικό σου αγώνα με κηρύγματα και αντιδικίες,αλλά με πραγματική μυστική αγάπη.Όταν αντιδικούμε,οι άλλοι αντιδρούν.Όταν τους αγαπάμε,συγκινούνται και τους κερδίζουμε.Όταν αγαπάμε,νομίζουμε ότι προσφέρουμε στους άλλους,ενώ στην πραγματικότητα προσφέρουμε πρώτα στον εαυτό μας.Η αγάπη χρειάζεται θυσίες.Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας,που στην πραγματικότητα είναι του Θεού.''

(''Ανθολόγιο Συμβουλών'',Γέροντος Πορφυρίου ιερομονάχου - Εκδόσεις ''Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος'',Μήλεσι Αττικής)

Ιστορίες του Γεροντικού #4

   Υπήρξε κάποτε κάποιος μοναχός που αγαπούσε πολύ τους αδελφούς αλλά και ο ίδιος ήταν αγαπητός και δεν έβαζε ποτέ κακό στο μυαλό του.Κάποιος αδελφός λοιπόν έκλεψε κάποια σκεύη και τα πήγε στο κελί του παραπάνω αδελφού,χωρίς να έχει καν ιδέα ο αδελφός απ'την υπόθεση.Ύστερα από κάποιες μέρες βγήκαν στο φανερό τα σκεύη και συνέλαβαν τον Γέροντα,ο οποίος έβαλε μετάνοια λέγοντας:«Συγχωρήστε με,μετανοώ».

   Πέρασαν λίγες μέρες και ήλθε πάλι ο αδελφός που έκλεψε τα σκεύη και έπιασε κουβέντα με τον Γέροντα στου οποίου το κελί είχε κρύψει τα σκεύη και έλεγε στον Γέροντα:«Συ έκλεψες τα σκεύη».Κι έβαλε μετάνοια ο Γέροντας στον αδελφό λέγοντας:«Συγχώρησέ με».

   Έτσι κι αν κάποτε έφταιγε σε κάτι κάποιος απ'τους αδελφούς και το αρνιόταν,έβαζε αυτός μετάνοια λέγοντας:«Εγώ έκανα το σφάλμα,συγχωρήστε με».Τόσο πολύ ευλαβής και ταπεινόφρων ήταν,ώστε δεν πλήγωσε ποτέ κανένα ούτε και με ένα λόγο,ο όσιος.