Άνθη της ερήμου #2

   Διηγούνται για τον αββά Λεόντιο του Κίλικος,πως,όταν έβλεπε κάποιον φτωχό να έρχεται προς αυτόν,έδινε την ελεημοσύνη του με δύο τρόπους:

Αν μεν ο φτωχός ήταν τυφλός,του έδινε στο χέρι την προσφορά του.

Αν όμως δεν ήταν τυφλός,τότε άφηνε μπροστά του τα νομίσματα,κ'εκείνος τα έπαιρνε.

Κάποιος από περιέργεια τον ρώτησε:

-Γιατί σ'αυτόυς δεν τα δίνεις στο χέρι,αββά;

Κ'εκείνος απάντησε:

-Συγχωρέστε με,πάτερ μου,αλλά δεν είμαι εγώ,αυτός που τα προσφέρει,μα η δέσποινά μου η Θεοτόκος,η οποία τρέφει κ'εμένα κ'εκείνους.

Άνθη της ερήμου #1

Είπε ο αββάς Αντώνιος:«Εγώ δεν φοβάμαι πια τον Θεό,αλλά τον αγαπώ γιατί η αγάπη διώχνει πέρα τον φόβο (Α' Ιω. 4,18)».

Είπε πάλι:«Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής εξαρτάται από τον πλησίον (Α' Ιω. 3,14).Αν κερδίσουμε τον αδελφό,τον Θεό κερδίζουμε ενώ αν σκανδαλίσουμε τον αδελφό,στον Χριστό αμαρτάνουμε».

Ο αββάς Αγάθων είπε:«Ποτέ δεν πλάγιασα να κοιμηθώ,έχοντας δυσαρεστηθεί με κάποιον,αλλά ούτε και άφησα -όσο μπορούσα- άλλον να κοιμηθεί,έχοντας κάτι με μένα».

Ο ίδιος είπε:«Ποτέ δεν έδωσα απλώς ελεημοσύνη.Φρόντιζα οι δοσοληψίες μου να είναι με αγάπη,γιατί σκεφτόμουν ότι το κέρδος του αδελφού μου φέρνει σε μένα καρπό».

Αββάς Δωρόθεος: Όσο πλησιάζει κανείς το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλό βλέπει τον εαυτόν του

   ''Θυμάμαι ότι κάποτε μιλούσαμε για την ταπείνωση και κάποιος άρχοντας από τη Γάζα ακούγοντας μας να λέμε ότι όσο πλησιάζει κανείς το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλό βλέπει τον εαυτόν του,παραξενευόταν και έλεγε: «Πώς συμβαίνει αυτό»;Και δεν ήξερε και ζητούσε να μάθει το λόγο.

   Του λέω: «Αφέντη,για πες μου πώς θεωρείς τον εαυτό σου όταν βρίσκεσαι  στην πόλη σου»;

   Μου λέει εκείνος: «Θεωρώ τον εαυτό μου πρώτο και τρανό στην πόλη».Του λέω: «Αν φύγεις και πας στην Καισάρεια,πώς θα θεωρείς τον εαυτό σου εκεί»;

   Λέει: «Θα τον θεωρώ σαν τον πιο ασήμαντο από τους ντόπιους άρχοντες».

   Του λέω: «Αν φύγεις και πας στην Αντιόχεια,πώς θα θεωρείς τον εαυτό σου»; «Θα νομίζω πως είμαι ένας άξεστος χωριάτης».

   Του λέω: «Αν πήγαινες στην Κωνσταντινούπολη κοντά στο βασιλιά,πώς θα έβλεπες εκεί τον εαυτό σου»;

   Μου λέει εκείνος: «Θα ένιωθα σαν φτωχός».

   Τότε του λέω: «Να,έτσι ακριβώς είναι και οι άγιοι.Όσο πλησιάζουν το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλούς βλέπουν τους εαυτούς τους».

Όσιος Ονούφριος (Π. Πάσχος)

Από το περιοδικό ''Θεολογία'' 

   Το άρθρο είναι του Παντελή Πάσχου,δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ''Θεολογία'' το 1990 και αφορά τον αναχωρητισμό και συγκεκριμένα τον εορτάζοντα Άγιο Ονούφριο τον Μέγα.Το κείμενο που αναφέρει τον βίο του είναι στα αρχαία ελληνικά,όμως πριν από την παράθεση,γίνεται μια ανασκόπηση για το τι περιγράφει η κάθε παράγραφος οπότε δεν υπάρχει ιδιαίτερη δυσκολία.

   Καλή μελέτη και να μας δίνει ο Άγιος την δύναμη και την αγάπη για να εφαρμόζουμε όσο μπορούμε εκείνα που διαβάζουμε!