-Γέροντα,υπάρχει περίπτωση προσπαθώντας κανείς να καλλιεργήσει την ταπείνωση να ταπεινώνει συνέχεια τον εαυτό του και τελικά να πέσει στην απόγνωση;
-Όχι,γιατί η πραγματική ταπείνωση φέρνει ελπίδα,όχι απελπισία.Απελπισία φέρνει ο εγωισμός,γιατί ο εγωιστής στηρίζεται στον εαυτό του,ενώ ο ταπεινός ελπίζει στο έλεος του Θεού.Μέσα από την συντριβή της ταπεινώσεως σιγά-σιγά αναπτύσσεται ο πνευματικός άνθρωπος.Όλη η ζωή του ανθρώπου μετά είναι ένας μεγάλος και φιλότιμος αγώνας,αλλά πάντα προχωρεί με μεγάλη ελπίδα στον Θεό,απογοητευμένος από τον εαυτό του με την καλή έννοια,απογοητευμένος δηλαδή από το εγώ του.
