Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

 

Τῇ ΚΕ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας.

''Σήμερα ο ουρανός μεγαλύνεται.Σήμερα η γη αγάλλεται.Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρει.Και δεν μένει έξω από τη γιορτή ούτε Αυτός που κρατεί στα χέρια του τον ουρανό.Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ένα πραγματικό πανηγύρι.''

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας 

(''Εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας'',Ιερόν Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου)

Χαίρε στοργή πάντα πόθον νικώσα

   ''Αλλά η πανάμωμη Παρθένος,χωρίς να έχει για πόλη της τον ουρανό,χωρίς να έχει γεννηθεί από τα ουράνια σώματα,αλλά από τη γη -από αυτό το ξεπεσμένο γένος που ξέχασε την ίδια του την φύση- και κατά τον ίδιο με όλους τρόπο,μόνη αυτή από όλους τους ανθρώπους όλων των εποχών αντιστάθηκε από την αρχή ως το τέλος σε κάθε κακία.

   Απέδωκε έτσι στο Θεό αμόλυντη την ωραιότητα που χάρισε στη φύση μας και χρησιμοποίησε αυτή μόνη,όλα τα όπλα και όλη τη δύναμη που έβαλε μέσα μας.Με τον έρωτα που είχε για τον Θεό,με τη ρωμαλεότητα της σκέψεώς της,την ευθύτητα της θελήσεως και τη μεγαλειώδη σωφροσύνη της έτρεψε σε φυγή κάθε αμαρτία κι έστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο,που δεν μπορεί με τίποτε να συγκριθεί.

   Με όλα αυτά φανέρωσε τον άνθρωπο τέτοιον που αληθινά δημιουργήθηκε,φανέρωσε δε και το Θεό,την άφατη σοφία και την απέραντη φιλανθρωπία Του.Έτσι αυτόν που παρουσίασε έπειτα,αφού τον περιέβαλε με ανθρώπινο σώμα,αισθητά στα μάτια όλων,τον αποτύπωσε και τον εικόνισε προηγουμένως με τα έργα της επάνω στον εαυτό της.''

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

''Εξαιρέτως της Παναγίας,αχράντου,υπερευλογημένης,ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου''

 
   Λίγο μετά το Μυστήριο των Μυστηρίων,την επίκληση του Αγίου Πνεύματος και τον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων,ακολουθούν οι Ικετευτικές Δεήσεις.

   ''Έτι προσφέρομεν σοι την λογικήν ταύτην λατρείαν υπέρ των εν πίστει αναπαυσαμένων Προπατόρων,Πατέρων,Πατριαρχών,

Προφητών,Αποστόλων,Κηρύκων,Ευαγγελιστών,Μαρτύρων,

Ομολογητών,Εγκρατευτών και παντός πνεύματος δικαίου εν πίστει τετελειωμένου''

   Ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας τονίζει πως οι Άγιοι είναι οι κατεξοχήν αφορμές ευχαριστίας προς τον Θεό.Είναι οι λόγοι που ευχαριστούμε τον Θεό και γι'αυτό ο ιερέας με την εν λόγω ευχή δεν προσεύχεται για εκείνους αλλά ζητάει τις δικές τους προσευχές μέσω αυτής της δέησης που είναι κατά βάση ευχαριστιακή.

Αν λοιπόν,ευχαριστούμε τον Θεό για τους αγίους του,πόσο μάλλον θα πρέπει να τον ευχαριστούμε για εκείνη που ξεπέρασε κάθε όριο αγιοσύνης;Για εκείνη που έγινε όχι απλώς Μητέρα του Θεού αλλά κραταιά σκέπη ολόκληρης της Οικουμένης.Για εκείνη,που στα χέρια της βάσταξε την Αρχή και το Τέλος του Κόσμου.Για Εκείνη...

 ''Εξαιρέτως της Παναγίας,αχράντου,υπερευλογημένης,ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας''

   Ο ιερέας και ο λαός που μέσω του ιεροψάλτη βροντοφωνάζει με την καρδιά του το Μεγαλυνάριο,λένε πως πάνω απ'όλα και περισσότερο απ'όλα σ'ευχαριστούμε για Εκείνη που όχι μόνο έγινε Μητέρα του Κυρίου μας αλλά Μητέρα όλων των ανθρώπων.Βασίλισσα της Ανθρωπότητας.Μια βασίλισσα που ποτέ δεν διάλεξε θρόνο γιατί ήταν η Ίδια ο Θρόνος.Η καθέδρα του Βασιλέα.Η χαρά των Αρχαγγέλων και το αγαλλίαμα των ουρανίων ταγμάτων.Η ίδια η επιλογή του Θεού.

   Είναι αληθινά άξιο να σε υμνούμε και να σε μακαρίζουμε,Εσένα,την Θεοτόκο που ξεπερνάς κάθε μακαρισμό γιατί είσαι άξια για πολύ παραπάνω που ανθρώπινη γλώσσα δεν μπορεί να λαλήσει και αγγελική φωνή δεν είναι αρκετή μπροστά στο άφατο μεγαλείο της φιλανθρωπίας Σου και της αγάπης Σου.Γι'αυτό και είσαι Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και πιο Ένδοξη από τα Σεραφείμ.Μεγαλύτερη και πιο λαμπερή από κάθε αγγελικό τάγμα τσακίζοντας τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας που δεν μπορεί ούτε από μακρυά να αποτυπώσει την ομορφιά Σου και την αγνότητά Σου.Λόγια και πράξεις δεν φθάνουν Μητέρα μας για να εκφράσουμε το ευχαριστώ μας.Δέξου τουλάχιστον τα ανάξια και λιγοστά αυτά λόγια ως στεφάνι στην άχραντη κεφαλή Σου.

   Για Εκείνην Κύριε,σ'ευχαριστούμε πάνω απ'όλα και πιο πολύ απ'όλα γιατί έτσι ήταν το σχέδιο της Θείας Οικονομίας ώστε μέχρι το τέλος των αιώνων,μέχρι ο χρόνος να σταματήσει,εμείς,βρήκαμε στο πρόσωπο Της την ελπίδα μας στα δύσκολα,την ευχαριστία μας στα εύκολα,τον στύλο της ψυχής μας σε κάθε στιγμή μας.Εκείνη,την Πανάχραντο Θεοτόκο,την Μητέρα του Χριστού Σου και Μητέρα κάθε ανθρώπου.Εκείνη που υψώνοντας τα χέρια της δεχόμενη τον λόγο του Αρχαγγέλου,έσπασε το φράγμα του χρόνου και έγινε μια αγκαλιά για όλους μας.Μια αγκαλιά γύρω από τον κόσμο μας.

   Για Εκείνην Κύριε,πιο πολύ,πιο δυνατά,πάνω απ'όλα,σε ευχαριστούμε.Σε ευχαριστούμε.Σε ευχαριστούμε!

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας: ''Ω θησαυρέ ψυχής αγνής, που με τα λίγα λόγια της σκόρπισε σε μας τέτοια αφθονία αγαθών''

  «Ιδού η δούλη Κυρίου, είπε, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». 

    Αυτά είπε κι αμέσως όλα πραγματοποιήθηκαν. «Και ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν». Έτσι, μόλις η Παρθένος έδωσε την απάντησή της στο Θεό, δέχεται αμέσως από αυτόν το Πνεύμα, που δημιουργεί την ομόθεη εκείνη σάρκα. Ήταν λοιπόν η φωνή της "φωνή δυνάμεως", όπως είπε ο Δαυΐδ. Και πλάθεται έτσι με λόγο μητρικό ο του Πατρός Λόγος. Και κτίζεται με την φωνή του κτίσματος ο Δημιουργός. Κι όπως, μόλις είπε ο Θεός «γενηθήτω φως», έγινε αμέσως φως, έτσι αμέσως με τη φωνή της Παρθένου το αληθινό ανέτειλε Φώς κι ενώθηκε με την ανθρώπινη σάρκα και κυοφορήθηκε αυτός που φωτίζει «πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Ω φωνή ιερή! Ω λόγια που κατορθώσατε τέτοιο μεγαλείο! Ω γλώσσα ευλογημένη, που ανακάλεσες μεμιάς από την εξορία ολόκληρη την οικουμένη! Ω θησαυρέ ψυχής αγνής, που με τα λίγα λόγια της σκόρπισε σε μας τέτοια αφθονία αγαθών! Γιατί αυτά τα λόγια μετέτρεψαν τη γη σε ουρανό κι άδειασαν τον Άδη ελευθερώνοντας τους φυλακισμένους. Εκαμαν να κατοικηθή από ανθρώπους ο ουρανός και φέρνοντας τόσο κοντά τους Αγγέλους στους ανθρώπους συνέπλεξαν το ουράνιο και το ανθρώπινο γένος σ' ένα μοναδικό χορό γύρω από αυτόν που είναι ταυτόχρονα και τα δυο, αυτόν που, όντας Θεός, έγινε άνθρωπος.

   Γι' αυτά Σου τα λόγια ποια ευχαριστία θα ήταν άξια να Σου προσφερθή από μας; Πώς να σε προσφωνήσουμε Εσένα, που δεν υπάρχει τίποτε αντάξιό σου ανάμεσα στους ανθρώπους; Γιατί τα δικά μας τα λόγια είναι γήινα, ενώ Σύ ξεπέρασες όλου του κόσμου τις κορυφές. Αν λοιπόν χρειάζεται να Σου προσφερθούν τιμητικοί λόγοι, αυτό νομίζω πως πρέπει να είναι έργο Αγγέλων, νου χερουβικου, πύρινης γλώσσας. Γι'αυτό κι εμείς, αφου θυμηθήκαμε όσο μπορούσαμε τα κατορθώματά Σου και υμνήσαμε κατά τη δύναμή μας Εσένα, την ίδια μας τη σωτηρία, ζητούμε τώρα να βρούμε αγγελική φωνή. Kαι καταλήγουμε στην προσφώνηση του Γαβριήλ, τιμώντας έτσι και την ίδια μας την ομιλία: «χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου»!

   Αλλά δώσε, Παρθένε, όχι μόνο να μιλάμε για όσα φέρνουν τιμή και δόξα σ' Αυτόν και σ' Εσένα που τον εγέννησες, αλλά και να τα εφαρμόζουμε. Προετοίμασέ μας δηλαδή να γίνουμε κι εμείς οικητήρια δικά Του γιατί σ' Αυτόν αρμόζει η δόξα εις τους αιώνες. Αμήν. 

(Νικολάου Καβάσιλα ''Η Θεομήτωρ'',Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας)

Δημοσίευση από Μυριόβιβλος (εξερευνήστε την για να βρείτε πολλούς θησαυρούς που αξίζει να τους βάλετε στην καρδιά σας)