Άνθη της ερήμου #1

Είπε ο αββάς Αντώνιος:«Εγώ δεν φοβάμαι πια τον Θεό,αλλά τον αγαπώ γιατί η αγάπη διώχνει πέρα τον φόβο (Α' Ιω. 4,18)».

Είπε πάλι:«Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής εξαρτάται από τον πλησίον (Α' Ιω. 3,14).Αν κερδίσουμε τον αδελφό,τον Θεό κερδίζουμε ενώ αν σκανδαλίσουμε τον αδελφό,στον Χριστό αμαρτάνουμε».

Ο αββάς Αγάθων είπε:«Ποτέ δεν πλάγιασα να κοιμηθώ,έχοντας δυσαρεστηθεί με κάποιον,αλλά ούτε και άφησα -όσο μπορούσα- άλλον να κοιμηθεί,έχοντας κάτι με μένα».

Ο ίδιος είπε:«Ποτέ δεν έδωσα απλώς ελεημοσύνη.Φρόντιζα οι δοσοληψίες μου να είναι με αγάπη,γιατί σκεφτόμουν ότι το κέρδος του αδελφού μου φέρνει σε μένα καρπό».

Αββάς Δωρόθεος: Όσο πλησιάζει κανείς το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλό βλέπει τον εαυτόν του

   ''Θυμάμαι ότι κάποτε μιλούσαμε για την ταπείνωση και κάποιος άρχοντας από τη Γάζα ακούγοντας μας να λέμε ότι όσο πλησιάζει κανείς το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλό βλέπει τον εαυτόν του,παραξενευόταν και έλεγε: «Πώς συμβαίνει αυτό»;Και δεν ήξερε και ζητούσε να μάθει το λόγο.

   Του λέω: «Αφέντη,για πες μου πώς θεωρείς τον εαυτό σου όταν βρίσκεσαι  στην πόλη σου»;

   Μου λέει εκείνος: «Θεωρώ τον εαυτό μου πρώτο και τρανό στην πόλη».Του λέω: «Αν φύγεις και πας στην Καισάρεια,πώς θα θεωρείς τον εαυτό σου εκεί»;

   Λέει: «Θα τον θεωρώ σαν τον πιο ασήμαντο από τους ντόπιους άρχοντες».

   Του λέω: «Αν φύγεις και πας στην Αντιόχεια,πώς θα θεωρείς τον εαυτό σου»; «Θα νομίζω πως είμαι ένας άξεστος χωριάτης».

   Του λέω: «Αν πήγαινες στην Κωνσταντινούπολη κοντά στο βασιλιά,πώς θα έβλεπες εκεί τον εαυτό σου»;

   Μου λέει εκείνος: «Θα ένιωθα σαν φτωχός».

   Τότε του λέω: «Να,έτσι ακριβώς είναι και οι άγιοι.Όσο πλησιάζουν το Θεό,τόσο πιο αμαρτωλούς βλέπουν τους εαυτούς τους».

Το πάθος της ομοφοβίας

   Πρωτίστως να τονίσω πως δεν κάνω καμία υπόδειξη σε κανέναν.Δεν είμαι άξιος για κάτι τέτοιο,ούτε έχω κανενός είδους πνευματικό υπόβαθρο.Ό,τι γράφω,το γράφω από την καρδιά μου και απευθύνεται σε οποιονδήποτε αδελφό ή αδελφή το διαβάσει.

   Πρόσεξα μια ανάρτηση εκ του ''Αγιορείτικου Βήματος'',ένα πολύ όμορφο site που διαβάζω εδώ και χρόνια.Η συγκεκριμένη ανάρτηση είχε τίτλο ''Η Θεσσαλονίκη αντιστέκεται'' καθώς έλεγε πως αρκετοί άνθρωποι συμμετείχαν στην αγρυπνία ενάντια στο επερχόμενο Gay Pride.Δεν αρνούμαι πως μπήκα σε σκέψεις.Η εν λόγω αγρυπνία που καλώς έγινε,πραγματοποιήθηκε υπέρ των αδελφών μας που θα συμμετάσχουν στο GP ή εναντίον τους;Εν ολίγοις,προσευχόμαστε για να τους φωτίσει ο Κύριος και να τους καλύψει με την αγάπη του ή απλώς προσευχόμαστε για να τους εμποδίσουμε;

   Μην με παρεξηγείτε.Όπως είπα στην αρχή,δεν κατακρίνω κανέναν,ούτε κάνω υποδείξεις στον οποιονδήποτε.Θα ήθελα μονάχα να υπενθυμίσω μερικά πράγματα που και εγώ ο ίδιος αμέτρητες φορές ξεχνάω.Ας πούμε μερικές ιστορίες:

   Κάποτε,εκεί που ασκήτευε ο Μέγας Αντώνιος,ένας από τους μοναχούς που βρίσκονταν σε κοντινή περιοχή,έπεσε σε σαρκικό αμάρτημα.Μια ομάδα ασκητών τότε αποφάσισε να τον προσεγγίσει,να τον καταδικάσει και να τον συνετίσει.Αυτοί ασκητές αφού βρήκαν τον μοναχό που έπεσε στο αμάρτημα,άρχισαν να τον κατακρίνουν,να τον καταδικάζουν,να τον ''χτυπάνε'' με τα λόγια και να τον μειώνουν.Εκεί κοντά,έτυχε να περνάει ο Αββάς Αγάθων και βλέποντας τους ασκητές είπε:''Πρώτη φορά παρατηρώ αδελφούς να βλέπουν έναν άνθρωπο που είναι στον βούρκο μέχρι τα γόνατα και να πασχίζουν να τον βουλιάξουν μέχρι τον λαιμό''.Ακούγοντας αυτή την παρατήρηση του Αγάθωνα,ο Μέγας Αντώνιος αναφώνησε:''Ιδού άνθρωπος που είναι ικανός να σώσει ψυχές''.

   Μια φορά,την ώρα της σύναξης στην εκκλησία,ο επίσκοπος μαθαίνοντας για την αμαρτία ενός αδελφού,τον αφόρισε και τον πρόσταξε να εγκαταλείψει την εκκλησία.Αφού εκείνος έφυγε,ένας αββάς έτρεξε πίσω του φωνάζοντας:''Μην φεύγεις,γύρνα πίσω γιατί και εγώ αμαρτωλός είμαι''.

   (''Αποφθέγματα γερόντων'',Φιλοκαλία - Πατερικές Εκδόσεις ''Γρηγόριος Παλαμάς)

   Μήπως να θυμηθούμε και αυτή την πολύ όμορφη ευχή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου από την Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως;

   Πιστεύω, Κύριε, καὶ ὁμολογῶ ὅτι σὺ εἶ ἀληθῶς ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὦν πρῶτὸς εἰμι ἐγώ.

   Αδέλφια μου αγαπημένα,χαίρομαι που σας βλέπω στην εκκλησία.Χαίρομαι που σας βλέπω να υπερασπίζεστε με τόσο πάθος τις παραδόσεις μα θυμηθείτε πως η Εκκλησίας όπως λέει ο μέγας Χρυσόστομος,είναι βίος,δόγμα,ήθος και πίστη και όχι απλώς ένα κτίσμα.Ας προσευχόμαστε λοιπόν,όχι απλώς να μην γίνει το Gay Pride,αλλά ακόμη και αν γίνει,όλα εκείνα τα αδέλφια μας που θα συμμετάσχουν να γνωρίσουν την αγάπη του Χριστού και την ομορφιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.Τότε θα τιμήσουμε πραγματικά τις παραδόσεις και το πνεύμα της Εκκλησίας μας.Να είστε όλοι καλά και πάντα ευλογημένοι και προσευχόμενοι.

Ανάξιος

Όσιος Ονούφριος (Π. Πάσχος)

Από το περιοδικό ''Θεολογία'' 

   Το άρθρο είναι του Παντελή Πάσχου,δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ''Θεολογία'' το 1990 και αφορά τον αναχωρητισμό και συγκεκριμένα τον εορτάζοντα Άγιο Ονούφριο τον Μέγα.Το κείμενο που αναφέρει τον βίο του είναι στα αρχαία ελληνικά,όμως πριν από την παράθεση,γίνεται μια ανασκόπηση για το τι περιγράφει η κάθε παράγραφος οπότε δεν υπάρχει ιδιαίτερη δυσκολία.

   Καλή μελέτη και να μας δίνει ο Άγιος την δύναμη και την αγάπη για να εφαρμόζουμε όσο μπορούμε εκείνα που διαβάζουμε!

Ιστορίες του Γεροντικού #7

  Επισκέφθηκαν κάποτε Γέροντες τον αββά Αντώνιο,μαζί τους ήταν και ο αββάς Ιωσήφ.Θέλοντας ο Γέροντας να τους δοκιμάσει,τους είπε ένα ρητό από την αγία Γραφή και άρχισε από τους νεώτερους να τους ρωτάει ποιο είναι το νόημα τους.

  Ο καθένας έλεγε όπως το καταλάβαινε,και ο Γέροντας του απαντούσε:«Δεν το βρήκες».Τελευταίο απ'όλους ρώτησε τον αββά Ιωσήφ:«Εσύ τι νομίζεις ότι σημαίνει ο λόγος αυτός;» «Δεν γνωρίζω» απάντησε εκείνος.Λέει τότε ο αββάς Αντώνιος:«Οπωσδήποτε ο αββάς Ιωσήφ βρήκε τον δρόμο,γιατί είπε:δεν γνωρίζω».

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: ''Δεν κουράζεται η Παναγία μας να ακούει τον πόνο μας''

Άγιον Όρος τη 22 Ιανουαρίου 1990

   Ευλογημένη ψυχή Α.

 Εύχομαι η Παναγία μας να έλθη στο σπίτι σας και να σας χαρίση την χάριν Της.Να ανοίξη την αγίαν Σκέπην Της να σας σκεπάση όλους σας - αμήν.

  Πήρα το πονεμένον γράμμα σας και έρχομαι να σας απαντήσω.Μου γράφης να προσευχηθώ ίνα αποκατασταθής,να ανοίξης και εσύ οικογένεια.

   Δεν είσαι εσύ μόνη σε αυτό το πρόβλημα.Είναι και άλλες κοπέλες με άλλα πάλι προβλήματα μεγαλύτερα.

   Το δικό μου είναι να παρακαλώ τον Θεόν,ίνα γίνη και σε σένα και στις άλλες κοπέλες το θέλημα του Θεού,και όχι του διαβόλου.

   Και ποίον είναι αυτό;Ο Θεός γνωρίζη.
   Βλέπουμε πολλά στον κόσμο να γίνονται.Βλέπουμε δηλαδή,άλλες να παντρεύονται μικρές,και άλλες μεγάλες.Άλλες να αποκτούν πολλά παιδιά,και άλλες ολίγα,άλλες καθόλου.Άλλες να είναι πλούσιες και άλλες πτωχές.

   Τώρα που σου γράφω θυμήθηκα τον πατέρα μου:Ήτο γεωργός.Πηγαίνοντας στο χωράφι συνήντησε μια γριούλα,η οποία όλο έκλαιγε,και της είπε:«Γιαγιά,γιατί κλαις;».

   «Άφησε με,μπαρμπα-Γιάννη.Ο κόσμος διέδωσε ότι το κορίτσι μου είναι αρσενικοθήλυκο και δεν μπορώ να το παντρέψω».

   «Άκουσε,γιαγιά»,της είπε ο πατέρας μου.«Πήγαινε στην εκκλησία και παρακάλεσε την Παναγία να αναλάβη Αυτή το κορίτσι σου».

   Πέρασε ολίγος καιρός,δεν γνωρίζω πόσο,και ήλθε στη Θήβα αυτή η γριούλα και ζητούσε το σπίτι μας.«Που είναι το σπίτι του Γιάννη Παπανικήτα;».«Αυτό είναι»,της είπαν.

   Ήλθε μέσα και μόλις είδε τον πατέρα μου,χαρούμενη του έδωσε ένα καλάθι αυγά,λέγοντάς του:«Μπαρμπα-Γιάννη,πάρε τα αυγά.Έκαμα όπως μου είπες και πάντρεψα το κορίτσι μου».

   Αυτό να κάνετε και εσείς.
   Να παρακαλάτε την Παναγία,ίνα Αυτή αναλάβη το πρόβλημά σας,και πιστεύουμε στην χάριν Της να σας αναπαύση,να αποκατασταθήτε.

   Κτυπήσαμε πολλές φορές την θύραν της Μητρικής Της αγάπης και πιστεύουμε ότι θα μας ακούση.

   Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μη μπορή η χάρις Της να το λύση.

   Εδώ στη γειτονιά μας,στη Χαλκιδική,μια γυναίκα πολύ με παρακαλούσε,ίνα προσευχηθώ να αποκτήση παιδάκι.Της έγραψα όπως τώρα σε σας.

   Είναι τώρα 5-6 ημέρες που έλαβα γράμμα της,και μου αναγγέλλει χαρούμενη πλέον το ευχάριστο γεγονός:«Γέροντα,απέκτησα αγοράκι».

   Στη Θεσσαλονίκη το ίδιο.Ενώ χρόνια,χρόνια δεν μπορούσανε να αποκτήσουν παιδί,τώρα είναι περίπου ένας μήνας,που ήλθε στο σπίτι μου ο άνδρας χαρούμενος και μου είπε πως η γυναίκα του είναι δυο μηνών έγκυος.

   Είναι άπειρα τα θαύματα της Παναγίας μας,όταν την παρακαλάμε με πόνον ψυχής,γιατί και Αυτή γνωρίζη τον πόνον των γονέων Της,όταν ήσαν άτεκνοι.

   Δεν κουράζεται η Παναγία μας να ακούη τον πόνο μας.
   Πόσες και πόσες φορές παρακάλεσα την Παναγία μας για διάφορα προβλήματα μου,και με άκουσε.

   Και ο Γέροντάς μας (εκοιμήθη το 1958) κλαίοντας την παρακαλούσε και την είδε και του είπε:«Γιατί απελπίζεσαι;Έχε την ελπίδα σου σε μένα».

   Σας εύχομαι καλή και γρήγορη επιτυχία - αμήν.

    παπα-Εφραίμ

(''Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης'' - Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου ''Άγιος Εφραίμ'',Κατουνάκια Αγίου Όρους)

Ιστορίες του Γεροντικού #6

   Είπε Γέροντας:«Μην πιστέψεις μέσα σου πως επαγρυπνείς για την σωτηρία σου πιο πολύ απ'τον αδελφό σου και πως είσαι πιο ασκητικός απ'αυτόν,αλλά μ'ένα πνεύμα πτωχείας εν Χριστώ και με αγάπη ανυπόκριτη,να είσαι υποταγμένος στη χάρη του Χριστού για να μην σε βρει πνεύμα υπερηφάνειας και χάσεις τον κόπο σου.Γιατί έχει γραφεί:Αυτός που νομίζει ότι στέκεται καλά στα πόδια του,ας προσέξει μην πέσει (Α' Κορ. 10:12).Να είναι αρτυμένη η ζωή σου με αλάτι μέσα στο πνεύμα του Κυρίου (Κολ. 4:6)

Ιστορίες του Γεροντικού #5

 Είπε ο αββάς Ησαΐας:«Η αγάπη για την ανθρώπινη δόξα γεννά την απάτη,ενώ η κατάργησή της με την ταπείνωση,μεγαλώνει τον φόβο του Θεού στην καρδιά.

  Μη ζητήσεις να γίνεις φίλος των ένδοξων της γης,για να μην ατονήσει μέσα σου η δόξα του Θεού».

Ιστορίες του Γεροντικού #4

   Υπήρξε κάποτε κάποιος μοναχός που αγαπούσε πολύ τους αδελφούς αλλά και ο ίδιος ήταν αγαπητός και δεν έβαζε ποτέ κακό στο μυαλό του.Κάποιος αδελφός λοιπόν έκλεψε κάποια σκεύη και τα πήγε στο κελί του παραπάνω αδελφού,χωρίς να έχει καν ιδέα ο αδελφός απ'την υπόθεση.Ύστερα από κάποιες μέρες βγήκαν στο φανερό τα σκεύη και συνέλαβαν τον Γέροντα,ο οποίος έβαλε μετάνοια λέγοντας:«Συγχωρήστε με,μετανοώ».

   Πέρασαν λίγες μέρες και ήλθε πάλι ο αδελφός που έκλεψε τα σκεύη και έπιασε κουβέντα με τον Γέροντα στου οποίου το κελί είχε κρύψει τα σκεύη και έλεγε στον Γέροντα:«Συ έκλεψες τα σκεύη».Κι έβαλε μετάνοια ο Γέροντας στον αδελφό λέγοντας:«Συγχώρησέ με».

   Έτσι κι αν κάποτε έφταιγε σε κάτι κάποιος απ'τους αδελφούς και το αρνιόταν,έβαζε αυτός μετάνοια λέγοντας:«Εγώ έκανα το σφάλμα,συγχωρήστε με».Τόσο πολύ ευλαβής και ταπεινόφρων ήταν,ώστε δεν πλήγωσε ποτέ κανένα ούτε και με ένα λόγο,ο όσιος.

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής: Επιστολή 5η

 
  Μη ενδύεσαι μόνον με φύλλα

  Τέκνον μου,εν Κυρίω αγαπητόν,του Θείου Πνεύματος γέννημα...Μη ενδύεσαι μόνον με φύλλα,αλλά άπλωσε τις ρίζες βαθειά να εύρης πηγήν,ωσάν όπου κάμνουν τα πλατάνια.Ώστε να αρδεύεται συνεχώς ύδωρ,και συνεχώς να βλαστάνης.Και όταν επέλθη σοι ξηρασία,να μην πάθης καμμίαν αλλοίωσιν,καθότι εύρες ιδίαν πηγήν.Και όταν σβήση η δανεική σου λαμπάδα εσύ θα έχης ανάψει άλλην δια των έργων.Και ποσώς δεν θα δοκιμάσης σκοτίαν.

  Ο δε τρόπος της αποκτήσεως τούτων είναι,πρώτον η τελεία και αδιάκριτος εις όλους υπακοή.Εξ αυτής,γεννάται ταπείνωσις.Της ταπεινώσεως γνώρισμα είναι τα αμέτρητα δάκρυα,όπου επί τρία τέσσερα έτη τρέχουν εν είδει πηγής.Εξ αυτών γεννάται η αδιάλειπτος προσευχή,η λεγόμενη νοερά προσευχή,όπου,μόλις ειπής «Ιησού μου γλυκύτατε!» τρέχουν τα δάκρυα.Μόλις ειπής «Παναγία μου» δεν δύνασαι να κρατήσης.Οπότε εξ αυτών γεννάται μια γαλήνη εις όλον το σώμα και τελεία ειρήνη

  Εάν λοιπόν αυτά αποκτήσης,δεν φοβείσαι να πάθης αλλοίωσιν,διότι γίνεσαι άλλης φύσεως άνθρωπος.Όχι ότι αλλάσει η φύσις,αλλά τα ιδιώματα αυτής μεταλλάσει η Χάρις δια των του Θεού θείων ενεργειών

Ιστορίες του Γεροντικού #3

Αδελφός ρώτησε τον αββά Μωυσή:«Σε κάθε κόπο που κάνει ο άνθρωπος,τι είναι αυτό που θα τον βοηθήσει;»

   «Ο Θεός -του απαντά ο Γέροντας- είναι αυτός που βοηθάει,διότι είναι γραμμένο στη Γραφή:Ο Θεός είναι καταφυγή και δύναμη μας και βοηθός πανίσχυρος στις θλίψεις που μας βρίσκουν (Ψαλμ 45:2)».«Και οι νηστείες -ξαναρωτά ο αδελφός- και οι αγρυπνίες που κάνει ο άνθρωπος,τι σκοπό έχουν;» «Αυτές -του λέει ο Γέροντας- ταπεινώνουν την ψυχή.Και η Γραφή λέει:Δες την ταπείνωσή μου και τον κόπο μου και συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μου (Ψαλμ.24:18).Και εάν η ψυχή θα φέρει τους καρπούς αυτούς,θα την σπλαχνιστεί ο Θεός χάρη σ'αυτά».


Να έχετε μια καλή και ευλογημένη Σαρακοστή με το βλέμμα πάντα στραμμένο στην λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως!

Ιστορίες του Γεροντικού #2

   Έλεγε ο αββάς Επιφάνιος:«Η Χαναναία κραυγάζει (Ματθ. 15:22-28) και εισακούεται,η αιμορροούσα σωπαίνει (Ματθ.9:20-22) και καλοτυχίζεται,ο Φαρισαίος μιλάει δυνατά και καταδικάζεται,ο Τελώνης ούτε ανοίγει το στόμα και δικαιώνεται (Λουκ. 18:10-14)».

Ιστορίες του Γεροντικού

  Η σοφία των ασκητών που πηγάζει από την ταπείνωση και την αγάπη του Θεού,αποτυπώνεται πλήρως στο Γεροντικόν (των Αγίων Γερόντων Αιγύπτου,Θηβαΐδος,Σινά,Παλαιστίνης και περιχώρων).Αφιερωμένοι ολοκληρωτικά στον Ύψιστο,οι γεροντάδες κατάφεραν να κάνουν την ζωή τους μια αέναη δοξολογία προς Εκείνον,να φθάσουν στο Φως και να φωτίζουν με το πέρασμα των αιώνων κάθε ανθρώπινη καρδιά,ψυχή και νου.Θα το διαπιστώσετε μελετώντας τις ιστορίες τους:

   Είπε ο αββάς Ησαΐας ότι αυτός που έχει ταπείνωση δεν έχει γλώσσα να πει σε κάποιον ότι ειναι αμελής ή να αντιμιλήσει σ'εκείνον ο οποίος τον ταλαιπωρεί,ούτε έχει μάτια να δει ή να αντιληφθεί άλλου ανθρώπου ελαττώματα,ούτε αυτιά ν'ακούσει πράγματα που δεν ωφελούν την ψυχή του.Στόμα δεν έχει να φανερώσει ελαττώματα κάποιου ή να θλίψει κάποιον με τα λόγια του ούτε έχει ενδιαφέροντα με κάποιον εκτός των δικών του αμαρτημάτων.Αντίθετα,είναι ειρηνικός προς όλους τους ανθρώπους,γιατί αυτό είναι εντολή του Κυρίου (Ματθ. 5:9,Μαρκ. 9:50 και Ιω. 14:27) και όχι γιατί χαρίζεται σε κάποια άλλη αδυναμία.
   Γιατί κι αν νηστεύει κανείς όλη την εβδομάδα και κάμνει πολλούς κόπους έξω από την πορεία αυτή,πάνε χαμένοι όλοι οι κόποι του.

(''Το Μέγα Γεροντικόν'' Τόμος Δ' - Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Το Γενέσιον της Θεοτόκου» Πανόραμα Θεσσαλονίκης)