Μεγάλη Πέμπτη

Τὸν δι' ἡμᾶς Σταυρωθέντα, δεῦτε πάντες ὑμνήσωμεν· αὐτὸν γὰρ κατεῖδε Μαρία ἐπὶ τοῦ ξύλου, καὶ ἔλεγεν· Εἰ καὶ σταυρὸν ὑπομένεις, σὺ ὑπάρχεις ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου

''Τότε λοιπόν που έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι και οι ένοχοι (εννοεί κατά την εορτή),τότε αυτοί εφόνευσαν τον αθώο,ο οποίος απείρους φοράς τους είχε ευεργετήσει και προσφάτως είχε παραβλέψει τα έθνη χάριν αυτών.Αλλά πόση είναι η φιλανθρωπία Του!

Διότι και ανάσκελα τους έριξε (κατά την σύλληψή Του),και το αυτί του δούλου αποκατέστησε και με επιείκεια μίλησε,αλλά και όταν βρισκόταν επάνω στον Σταυρό,έδειξε μεγάλα θαύματα,κρυπτών τις ακτίνες του ήλιου,σπάζων τους βράχους,ανιστών τους νεκρούς,φοβίζων την γυναίκα αυτού που τον εδίκαζε με όνειρα,επιδεικνύων κατά την δίκη κάθε πραότητα η οποία θα μπορούσε περισσότερο από τα θαύματα να τους κερδίσει,προλέγων άπειρα πράγματα στο δικαστήριο,στον ίδιο τον Σταυρό,λέγων «Πάτερ,άφες αυτοίς την αμαρτίαν».''

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών,Υιέ και Λόγε του Θεού του ζώντος,ο την εκούσιον σου σταύρωσιν εις την κοινή εξανάστασιν του γένους των ανθρώπων σαρκί καταδεξάμενος,και τω καλάμω του σταυρού βαφαίς ερυθραίς τους σεαυτού δακτύλους αιματώσας,τοις αφεσίμοις ημίν βασιλικώς υπογράψαι φιλανθρωπευσάμενος,μη παρίδης ημάς κινδυνεύοντας και πάλιν την από σου διάστασιν,αλλ'οικτείρησον,μόνε Μακρόθυμε,τον εν περιστάσει λαόν σου,και αναστάς,ρύσαι ημάς της δουλείας των ορατών και αοράτων εχθρών τη κραταιά δυνάμει σου,αφείς ημίν τα παραπτώματα,την οικείαν έχων συμπάθειαν υπέρ ημών των κατακρίτων ικετεύουσαν,σοι γαρ μόνω προσήκει οικτειρήσαι και σώσαι τους ελπίζοντας επι σε.Φείσαι ουν,Δέσποτα,ων ελυτρώσω τω τιμίω σου αίματι,και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά των δούλων σου,όπως εκατέρωθεν ρυσθέντες,δόξαν σοι και ευχαριστίαν και προσκύνησιν αναπέμπομεν συν τω ανάρχω σου Πατρί και τω αγίω Πνεύματι,νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν.

'Αγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων: ''Καύχημά μας ο Σταυρός του Κυρίου μας''

   ''Καύχημα βέβαια της καθολικής Εκκλησίας είναι κάθε πράξη του Ιησού,όμως το πιο μεγάλο καύχημα από όλες τις καυχήσεις είναι ο Σταυρός Του.Και γνωρίζοντας αυτό ο Παύλος λέει: «Σε μένα μη γένοιτο να καυχηθώ για τίποτε άλλο,παρά μόνο για τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (Γαλ. 6:14).

   Το στεφάνι όμως του Σταυρού φώτισε τους τυφλούς που ζούσαν στην άγνοια - του Θεού - και έλυσε όλους αυτούς που κρατούσε η αμαρτία και λύτρωσε όλους τους ανθρώπους.

   Το πάθος λοιπόν είναι αληθινό,διότι πραγματικά σταυρώθηκε ο Χριστός και δεν ντρεπόμαστε  γι'αυτό.Σταυρώθηκε και δεν το αρνούμαι,αλλά μάλλον καυχιέμαι λέγοντάς το.Και εάν τώρα το αρνηθώ με ελέγχει αυτός ο Γολγοθάς,κοντά στον οποίον τώρα όλοι βρισκόμαστε.Με ελέγχει το ξύλο του Σταυρού,που λίγο - λίγο από εδώ διαμοιράστηκε σ'όλη την οικουμένη.Ομολογώ τον Σταυρό,επειδή γνώρισα την Ανάσταση.Διότι εάν έμενε σταυρωμένος,ίσως δεν θα την ομολογούσα,και θα την έκρυβα μαζί με τον διδάσκαλό μου.Επειδή όμως τον Σταυρό τον διαδέχτηκε η Ανάσταση,δεν ντρέπομαι να το διηγούμαι.

   Δεν άφησε τη ζωή αναγκαστικά,ούτε πέθανε γιατί τον έσφαξαν με βία,αλλά όλα έγιναν με την θέλησή Του.Άκουσε τι λέει: «Έχω εξουσία να θυσιάσω τη ζωή μου και έχω εξουσία να την πάρω πάλι πίσω» (Ιω. 10:19).Επειδή με τη θέλησή μου θα θυσιαστώ συγχωρώ τους εχθρούς.Διότι εάν δεν ήθελα αυτό δεν θα γινόταν.

   Ήλθε,λοιπόν,με την προαίρεσή Του στο Πάθος,δοκιμάζοντας χαρά για το κατόρθωμά Του,μειδιώντας για το στέφανι,γεμάτος χαρά για τη σωτηρία των ανθρώπων,χωρίς να ντρέπεται για τον Σταυρό,διότι έσωζε την οικουμένη.Αυτός που έπασχε,δεν ήταν ένας τιποτένιος άνθρωπος,αλλά Θεός που ενανθρώπησε,και αγωνιζόταν το άθλημα της υπομονής.

   Άπλωσε στον Σταυρό τα χέρια,για να αγκαλιάσει τα πέρατα της οικουμένης.Άπλωσε τα ανθρώπινα χέρια Αυτός που με τα πνευματικά Του χέρια στερέωσε τον ουρανό.Και καρφώθηκαν με καρφιά,ώστε η ανθρωπότητά Του,που καρφώθηκε στο ξύλο του Σταυρού και σηκώνει τα αμαρτήματα των ανθρώπων,και πεθαίνοντας η ανθρωπότητά Του,να πεθάνει μαζί η αμαρτία,εμείς όμως να αναστηθούμε δικαιωμένοι.''

Κατηχήσεις Φωτιζομένων