Μια δημοσίευση που δύσκολα θα αναδημοσιευτεί

   (Δημοσίευση από Ρομφαία)

   "Μία φορά , μου διηγήθηκε ο π. Μ, καθώς λειτουργούσα, ήρθε μέσα μου έντονη η επιθυμία να προσφέρω εις μνήμην των γονέων μου και για την ψυχή τους ένα καλό αγιοπότηρο στο μοναστήρι μου. Πριν κάνω όμως οποιαδήποτε ενέργεια σκέφτηκα να περάσω από τον Γέροντα Παΐσιο, με τον οποίο με συνέδεε πνευματική φιλία πολλών ετών. Πράγματι του εκμυστηρεύτηκα τον λογισμό μου. Μόλις με άκουσε ο Γέροντας με ρώτησε : -Το μοναστήρι σας έχει άλλα αγιοπότηρα;
- Ναι, του απάντησα. Έχει πολλά και εξαιρετικά μάλιστα.
Στην συνέχεια ο Γέροντας που γνώριζε την οικογένειά μου, με ρωτά: Τα αδέλφια σου εργάζονται;
Όταν του απάντησα πως πότε έχουν κάνα μεροκάματο και πότε όχι, ό Γέροντας Παΐσιος με έμφαση μου λέει: "παπά , θα έχουν δίκιο τα αδέλφια σου να αλλαξοπιστήσουν! Βρε ευλογημένε. Δώσε καλλίτερα τα χρήματα στη φαμελιά τους και μην στεναχωριέσαι για το μοναστήρι. Φτάνουν αυτά που έχει."
Έτσι, παπά, συνέχισε ο γερο-Παΐσιος έγινε και στη Ρωσία. Ο κόσμος πεινούσε και αυτοί φτιάχναν χρυσούς τρούλους.
Το πόσο ευαρεστήθηκε ο Θεός απ΄όλα αυτά φάνηκε στη συνέχεια. Επέτρεψε κατόπιν να γίνουν όλα αυτά βόλια και να πέσουν στα κεφάλια τους…
Μάλιστα ο Γέροντας έχοντας μάθει για κάποιον ηγούμενο που έλεγε, φέρτε κανδήλες για την εορτή της Παναγίας, κανδήλες για των Βαΐων, κανδήλες για το ένα και το άλλο, και πως τάχα με όλα αυτά ευαρεστείται η Παναγία , έλεγε: άλλα παιδιά δεν έχουν χρήματα για να φάνε, δεν έχουν χρήματα για φάρμακα, άλλοι είναι φυλακισμένοι για ναρκωτικά και εμείς λέμε ότι τα θέλει αυτά η Παναγία…

Πού τα βρήκαν αυτά, βρε παιδάκι μου είπε κλείνοντας την συνομιλία μας και συμπλήρωσε: τίποτε άλλο δεν θέλει παπά ο Θεός παρά μόνο τη μετάνοια και την σωτηρία μας.''

π. Νεκτάριος Σαββίδης. Βέροια

Άγιος Γέροντας Πορφύριος: ''Αγάπα όλους''

 
''Δεν πρέπει να κάνεις τον χριστιανικό σου αγώνα με κηρύγματα και αντιδικίες,αλλά με πραγματική μυστική αγάπη.Όταν αντιδικούμε,οι άλλοι αντιδρούν.Όταν τους αγαπάμε,συγκινούνται και τους κερδίζουμε.Όταν αγαπάμε,νομίζουμε ότι προσφέρουμε στους άλλους,ενώ στην πραγματικότητα προσφέρουμε πρώτα στον εαυτό μας.Η αγάπη χρειάζεται θυσίες.Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας,που στην πραγματικότητα είναι του Θεού.''

(''Ανθολόγιο Συμβουλών'',Γέροντος Πορφυρίου ιερομονάχου - Εκδόσεις ''Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος'',Μήλεσι Αττικής)

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: ''Δεν κουράζεται η Παναγία μας να ακούει τον πόνο μας''

Άγιον Όρος τη 22 Ιανουαρίου 1990

   Ευλογημένη ψυχή Α.

 Εύχομαι η Παναγία μας να έλθη στο σπίτι σας και να σας χαρίση την χάριν Της.Να ανοίξη την αγίαν Σκέπην Της να σας σκεπάση όλους σας - αμήν.

  Πήρα το πονεμένον γράμμα σας και έρχομαι να σας απαντήσω.Μου γράφης να προσευχηθώ ίνα αποκατασταθής,να ανοίξης και εσύ οικογένεια.

   Δεν είσαι εσύ μόνη σε αυτό το πρόβλημα.Είναι και άλλες κοπέλες με άλλα πάλι προβλήματα μεγαλύτερα.

   Το δικό μου είναι να παρακαλώ τον Θεόν,ίνα γίνη και σε σένα και στις άλλες κοπέλες το θέλημα του Θεού,και όχι του διαβόλου.

   Και ποίον είναι αυτό;Ο Θεός γνωρίζη.
   Βλέπουμε πολλά στον κόσμο να γίνονται.Βλέπουμε δηλαδή,άλλες να παντρεύονται μικρές,και άλλες μεγάλες.Άλλες να αποκτούν πολλά παιδιά,και άλλες ολίγα,άλλες καθόλου.Άλλες να είναι πλούσιες και άλλες πτωχές.

   Τώρα που σου γράφω θυμήθηκα τον πατέρα μου:Ήτο γεωργός.Πηγαίνοντας στο χωράφι συνήντησε μια γριούλα,η οποία όλο έκλαιγε,και της είπε:«Γιαγιά,γιατί κλαις;».

   «Άφησε με,μπαρμπα-Γιάννη.Ο κόσμος διέδωσε ότι το κορίτσι μου είναι αρσενικοθήλυκο και δεν μπορώ να το παντρέψω».

   «Άκουσε,γιαγιά»,της είπε ο πατέρας μου.«Πήγαινε στην εκκλησία και παρακάλεσε την Παναγία να αναλάβη Αυτή το κορίτσι σου».

   Πέρασε ολίγος καιρός,δεν γνωρίζω πόσο,και ήλθε στη Θήβα αυτή η γριούλα και ζητούσε το σπίτι μας.«Που είναι το σπίτι του Γιάννη Παπανικήτα;».«Αυτό είναι»,της είπαν.

   Ήλθε μέσα και μόλις είδε τον πατέρα μου,χαρούμενη του έδωσε ένα καλάθι αυγά,λέγοντάς του:«Μπαρμπα-Γιάννη,πάρε τα αυγά.Έκαμα όπως μου είπες και πάντρεψα το κορίτσι μου».

   Αυτό να κάνετε και εσείς.
   Να παρακαλάτε την Παναγία,ίνα Αυτή αναλάβη το πρόβλημά σας,και πιστεύουμε στην χάριν Της να σας αναπαύση,να αποκατασταθήτε.

   Κτυπήσαμε πολλές φορές την θύραν της Μητρικής Της αγάπης και πιστεύουμε ότι θα μας ακούση.

   Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μη μπορή η χάρις Της να το λύση.

   Εδώ στη γειτονιά μας,στη Χαλκιδική,μια γυναίκα πολύ με παρακαλούσε,ίνα προσευχηθώ να αποκτήση παιδάκι.Της έγραψα όπως τώρα σε σας.

   Είναι τώρα 5-6 ημέρες που έλαβα γράμμα της,και μου αναγγέλλει χαρούμενη πλέον το ευχάριστο γεγονός:«Γέροντα,απέκτησα αγοράκι».

   Στη Θεσσαλονίκη το ίδιο.Ενώ χρόνια,χρόνια δεν μπορούσανε να αποκτήσουν παιδί,τώρα είναι περίπου ένας μήνας,που ήλθε στο σπίτι μου ο άνδρας χαρούμενος και μου είπε πως η γυναίκα του είναι δυο μηνών έγκυος.

   Είναι άπειρα τα θαύματα της Παναγίας μας,όταν την παρακαλάμε με πόνον ψυχής,γιατί και Αυτή γνωρίζη τον πόνον των γονέων Της,όταν ήσαν άτεκνοι.

   Δεν κουράζεται η Παναγία μας να ακούη τον πόνο μας.
   Πόσες και πόσες φορές παρακάλεσα την Παναγία μας για διάφορα προβλήματα μου,και με άκουσε.

   Και ο Γέροντάς μας (εκοιμήθη το 1958) κλαίοντας την παρακαλούσε και την είδε και του είπε:«Γιατί απελπίζεσαι;Έχε την ελπίδα σου σε μένα».

   Σας εύχομαι καλή και γρήγορη επιτυχία - αμήν.

    παπα-Εφραίμ

(''Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης'' - Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου ''Άγιος Εφραίμ'',Κατουνάκια Αγίου Όρους)

Ιστορίες του Γεροντικού #6

   Είπε Γέροντας:«Μην πιστέψεις μέσα σου πως επαγρυπνείς για την σωτηρία σου πιο πολύ απ'τον αδελφό σου και πως είσαι πιο ασκητικός απ'αυτόν,αλλά μ'ένα πνεύμα πτωχείας εν Χριστώ και με αγάπη ανυπόκριτη,να είσαι υποταγμένος στη χάρη του Χριστού για να μην σε βρει πνεύμα υπερηφάνειας και χάσεις τον κόπο σου.Γιατί έχει γραφεί:Αυτός που νομίζει ότι στέκεται καλά στα πόδια του,ας προσέξει μην πέσει (Α' Κορ. 10:12).Να είναι αρτυμένη η ζωή σου με αλάτι μέσα στο πνεύμα του Κυρίου (Κολ. 4:6)

Ιστορίες του Γεροντικού #5

 Είπε ο αββάς Ησαΐας:«Η αγάπη για την ανθρώπινη δόξα γεννά την απάτη,ενώ η κατάργησή της με την ταπείνωση,μεγαλώνει τον φόβο του Θεού στην καρδιά.

  Μη ζητήσεις να γίνεις φίλος των ένδοξων της γης,για να μην ατονήσει μέσα σου η δόξα του Θεού».

Ιστορίες του Γεροντικού #4

   Υπήρξε κάποτε κάποιος μοναχός που αγαπούσε πολύ τους αδελφούς αλλά και ο ίδιος ήταν αγαπητός και δεν έβαζε ποτέ κακό στο μυαλό του.Κάποιος αδελφός λοιπόν έκλεψε κάποια σκεύη και τα πήγε στο κελί του παραπάνω αδελφού,χωρίς να έχει καν ιδέα ο αδελφός απ'την υπόθεση.Ύστερα από κάποιες μέρες βγήκαν στο φανερό τα σκεύη και συνέλαβαν τον Γέροντα,ο οποίος έβαλε μετάνοια λέγοντας:«Συγχωρήστε με,μετανοώ».

   Πέρασαν λίγες μέρες και ήλθε πάλι ο αδελφός που έκλεψε τα σκεύη και έπιασε κουβέντα με τον Γέροντα στου οποίου το κελί είχε κρύψει τα σκεύη και έλεγε στον Γέροντα:«Συ έκλεψες τα σκεύη».Κι έβαλε μετάνοια ο Γέροντας στον αδελφό λέγοντας:«Συγχώρησέ με».

   Έτσι κι αν κάποτε έφταιγε σε κάτι κάποιος απ'τους αδελφούς και το αρνιόταν,έβαζε αυτός μετάνοια λέγοντας:«Εγώ έκανα το σφάλμα,συγχωρήστε με».Τόσο πολύ ευλαβής και ταπεινόφρων ήταν,ώστε δεν πλήγωσε ποτέ κανένα ούτε και με ένα λόγο,ο όσιος.

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής: Επιστολή 5η

 
  Μη ενδύεσαι μόνον με φύλλα

  Τέκνον μου,εν Κυρίω αγαπητόν,του Θείου Πνεύματος γέννημα...Μη ενδύεσαι μόνον με φύλλα,αλλά άπλωσε τις ρίζες βαθειά να εύρης πηγήν,ωσάν όπου κάμνουν τα πλατάνια.Ώστε να αρδεύεται συνεχώς ύδωρ,και συνεχώς να βλαστάνης.Και όταν επέλθη σοι ξηρασία,να μην πάθης καμμίαν αλλοίωσιν,καθότι εύρες ιδίαν πηγήν.Και όταν σβήση η δανεική σου λαμπάδα εσύ θα έχης ανάψει άλλην δια των έργων.Και ποσώς δεν θα δοκιμάσης σκοτίαν.

  Ο δε τρόπος της αποκτήσεως τούτων είναι,πρώτον η τελεία και αδιάκριτος εις όλους υπακοή.Εξ αυτής,γεννάται ταπείνωσις.Της ταπεινώσεως γνώρισμα είναι τα αμέτρητα δάκρυα,όπου επί τρία τέσσερα έτη τρέχουν εν είδει πηγής.Εξ αυτών γεννάται η αδιάλειπτος προσευχή,η λεγόμενη νοερά προσευχή,όπου,μόλις ειπής «Ιησού μου γλυκύτατε!» τρέχουν τα δάκρυα.Μόλις ειπής «Παναγία μου» δεν δύνασαι να κρατήσης.Οπότε εξ αυτών γεννάται μια γαλήνη εις όλον το σώμα και τελεία ειρήνη

  Εάν λοιπόν αυτά αποκτήσης,δεν φοβείσαι να πάθης αλλοίωσιν,διότι γίνεσαι άλλης φύσεως άνθρωπος.Όχι ότι αλλάσει η φύσις,αλλά τα ιδιώματα αυτής μεταλλάσει η Χάρις δια των του Θεού θείων ενεργειών

Ιστορίες του Γεροντικού #3

Αδελφός ρώτησε τον αββά Μωυσή:«Σε κάθε κόπο που κάνει ο άνθρωπος,τι είναι αυτό που θα τον βοηθήσει;»

   «Ο Θεός -του απαντά ο Γέροντας- είναι αυτός που βοηθάει,διότι είναι γραμμένο στη Γραφή:Ο Θεός είναι καταφυγή και δύναμη μας και βοηθός πανίσχυρος στις θλίψεις που μας βρίσκουν (Ψαλμ 45:2)».«Και οι νηστείες -ξαναρωτά ο αδελφός- και οι αγρυπνίες που κάνει ο άνθρωπος,τι σκοπό έχουν;» «Αυτές -του λέει ο Γέροντας- ταπεινώνουν την ψυχή.Και η Γραφή λέει:Δες την ταπείνωσή μου και τον κόπο μου και συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μου (Ψαλμ.24:18).Και εάν η ψυχή θα φέρει τους καρπούς αυτούς,θα την σπλαχνιστεί ο Θεός χάρη σ'αυτά».


Να έχετε μια καλή και ευλογημένη Σαρακοστή με το βλέμμα πάντα στραμμένο στην λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως!

Ιστορίες του Γεροντικού #2

   Έλεγε ο αββάς Επιφάνιος:«Η Χαναναία κραυγάζει (Ματθ. 15:22-28) και εισακούεται,η αιμορροούσα σωπαίνει (Ματθ.9:20-22) και καλοτυχίζεται,ο Φαρισαίος μιλάει δυνατά και καταδικάζεται,ο Τελώνης ούτε ανοίγει το στόμα και δικαιώνεται (Λουκ. 18:10-14)».

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής: Επιστολή 4η

Παιδί μου,εάν προσέχης ό,τι σου γράφω

   Λοιπόν βιάσου.Λέγε διαρκώς την ευχήν.Μην παύης καθόλου το στόμα.Έτσι θα την συνηθίσης μέσα σου και κατόπιν θα την παραλάβη ο νους.Μην ξεθαρρεύης στους λογισμούς,διότι μαλθακώνεσαι και μολύνεσαι.
   Ευχή,βία φύσεως διηνεκης,και θα ιδής πόσην Χάριν θα λάβης.
   Η ζωή του ανθρώπου,παιδί μου,είναι θλίψις,διότι είναι στην εξορία.Μη ζητής τελείαν ανάπαυσιν.Ο Χριστός μας εσήκωσε τον σταυρόν,και ημείς θα σηκώσωμεν.Όλας τας θλίψεις εάν τας υπομένωμεν,ευρίσκομεν χαρά παρά Κυρίου.Δι'αυτό,μας αφήνει ο Κύριος να πειραζώμεθα,δια να δοκιμάζη τον ζήλον και την αγάπην προς αυτόν όπου έχομεν.Δι'αυτό χρεία υπομονής.Χωρίς υπομονήν δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός,δεν μανθάνει τα πνευματικά,δεν φθάνει εις μέτρα αρετής και τελειώσεως.
   Αγάπα τον Ιησούν και λέγε αδιάλειπτα την ευχήν και αυτή θα σε φωτίζει εις την οδόν του.
   Πρόσεχε μην κατακρίνης.Διότι από αυτό παραχωρεί ο Θεός και φεύγει η Χάρις και σε αφήνει ο Κύριος να πέφτης,να ταπεινώνεσαι,να βλέπης τα ιδικά σου σφάλματα.Αλλ'όταν υποχωρή η Χάρις να δοκιμασθή ο άνθρωπος,τότε γίνονται όλα σαρκικά και πέφτει η ψυχή.Συ όμως τότε μη χάνης την προθυμίαν σου,αλλά φώναζε διαρκώς την ευχήν,με βίαν,με το ζόρι,με πόνον πολύν.''Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με''!Και πάλιν και πολλάκις το αυτό συνεχώς.Και ως ατενίζων νοερώς τον Χριστόν να του λέγης «...Δόξα σοι,δόξα σοι,ο Θεός μου».Και υπομένων,πάλιν θα έλθη η Χάρις,πάλιν η χαρά.Όμως και πάλιν ο πειρασμός και η λύπη,η ταραχή και τα νεύρα.Αλλά και πάλιν αγώνας,νίκη,ευχαριστία.Και αυτό γίνεται μέχρις ότου ολίγον ολίγον καθαρίζεσαι από τα πάθη και γίνεσαι πνευματικός...
   Η άσκησις,παιδί μου,θέλει στερήσεις.Θέλει αγώνα και κόπον πολύν.Θέλει να φωνάζης ημέραν και νύκτα προς τον Χριστόν.Θέλει υπομονήν εις όλους τους πειρασμούς και τας θλίψεις.Θέλει να πνίξης θυμόν και επιθυμίαν.
   Θα κουρασθής πολύ,έως να εννοήσης ότι προσευχή χωρίς προσοχήν και νήψιν είναι απώλεια χρόνου,κόπος χωρίς πληρωμήν.Πρέπει εις όλας τας αισθήσεις μέσα έξω να στήσης άγρυπνον φύλακα την προσοχήν διότι χωρίς αυτής ο νους και της ψυχής αι δυνάμεις διαχέονται στα μάταια και συνήθη,ωσάν το άχρηστο νερό που τρέχει στους δρόμους.Ουδείς ποτέ εύρε προσευχήν χωρίς προσοχήν και νήψιν.Ουδείς ποτέ ηξιώθη να ανέβη προς τα άνω χωρίς πρώτον να καταφρονήση τα κάτω.

Ιστορίες του Γεροντικού

  Η σοφία των ασκητών που πηγάζει από την ταπείνωση και την αγάπη του Θεού,αποτυπώνεται πλήρως στο Γεροντικόν (των Αγίων Γερόντων Αιγύπτου,Θηβαΐδος,Σινά,Παλαιστίνης και περιχώρων).Αφιερωμένοι ολοκληρωτικά στον Ύψιστο,οι γεροντάδες κατάφεραν να κάνουν την ζωή τους μια αέναη δοξολογία προς Εκείνον,να φθάσουν στο Φως και να φωτίζουν με το πέρασμα των αιώνων κάθε ανθρώπινη καρδιά,ψυχή και νου.Θα το διαπιστώσετε μελετώντας τις ιστορίες τους:

   Είπε ο αββάς Ησαΐας ότι αυτός που έχει ταπείνωση δεν έχει γλώσσα να πει σε κάποιον ότι ειναι αμελής ή να αντιμιλήσει σ'εκείνον ο οποίος τον ταλαιπωρεί,ούτε έχει μάτια να δει ή να αντιληφθεί άλλου ανθρώπου ελαττώματα,ούτε αυτιά ν'ακούσει πράγματα που δεν ωφελούν την ψυχή του.Στόμα δεν έχει να φανερώσει ελαττώματα κάποιου ή να θλίψει κάποιον με τα λόγια του ούτε έχει ενδιαφέροντα με κάποιον εκτός των δικών του αμαρτημάτων.Αντίθετα,είναι ειρηνικός προς όλους τους ανθρώπους,γιατί αυτό είναι εντολή του Κυρίου (Ματθ. 5:9,Μαρκ. 9:50 και Ιω. 14:27) και όχι γιατί χαρίζεται σε κάποια άλλη αδυναμία.
   Γιατί κι αν νηστεύει κανείς όλη την εβδομάδα και κάμνει πολλούς κόπους έξω από την πορεία αυτή,πάνε χαμένοι όλοι οι κόποι του.

(''Το Μέγα Γεροντικόν'' Τόμος Δ' - Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Το Γενέσιον της Θεοτόκου» Πανόραμα Θεσσαλονίκης)