Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Ούτος ο Θεός ημών...



   Σας έχει τύχει ποτέ αυτή η στιγμή της πικρής απελπισίας;Μέσα στο καράβι της Εκκλησίας να βλέπεις πράγματα ακατανόητα και αδικαιολόγητα;Πολλές φορές ίσως περιμένουμε ότι μέσα στις εκκλησιές θα βρούμε ανθρώπους τέλειους,άμεμπτους.Σχεδόν άγιους!Ξεχνάμε το βασικό:πως εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε άγιοι.Ίσως είναι εύκολο να διδάσκουμε με τα λόγια,η πραγματικότητα όμως είναι πως οι Πατέρες μας δίδασκαν με το παράδειγμά τους,με ένα μόνο βλέμμα τους.Όταν οι Αρειανοί σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο,πλήρωσαν κάποιον ο οποίος το ίδιο βράδυ έφθασε έξω από την κάμαρα του αγίου.Παραβίασε την πόρτα και κρατώντας το μαχαίρι,όρμησε μέσα στο δωμάτιο που βρισκόταν ο άγιος.Όμως...βλέποντας το πρόσωπο του αγίου,φωτεινό,ιλαρό,γεμάτο καλοσύνη,ο επίδοξος δολοφόνος πάγωσε.Το μαχαίρι έπεσε από τα χέρια του και ο ίδιος σωριάστηκε στα πόδια του αγίου ζητώντας με δάκρυα συγνώμη.

   Έρχονται αυτές οι στιγμές λοιπόν που στην Εκκλησία δεν βρίσκεις...αγίους και σε πιάνει μαύρη απελπισία!Πρέπει να θυμόμαστε ένα τροπάριο του γ' ήχου (που ακούγεται στο υπέροχο αυτό βίντεο στο 17ο λεπτό):

Ὁ τὰ ὕδατα πάλαι, νεύματι θείῳ, εἰς μίαν συναγωγὴν συναθροίσας, καὶ τεμῶν θάλασσαν Ἰσραηλίτη λαῷ, οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν, δεδοξασμένος ὑπάρχει, αὐτῷ μόνῳ ᾄσωμεν, ὅτι δεδόξασται.

   Εκείνος που με ένα μόνο νεύμα ένωσε την ώρα της δημιουργίας τα ύδατα,Εκείνος που χώρισε την θάλασσα στα δύο για τον παλαιό Ισραήλ,Εκείνος που υπήρχε,υπάρχει και θα υπάρχει γεμάτος δόξα στους απέραντους αιώνες,υπάρχει περίπτωση να αφήσει την Εκκλησία;Υπάρχει περίπτωση να αφήσει έστω και έναν άνθρωπο στο σκοτάδι;Υπάρχει περίπτωση ο Κυβερνήτης να εγκαταλείψει το καράβι;Ούτε στο ελάχιστο.Ξεχάστε την απελπισία γιατί ο βαπτισθείς εν Ιορδάνει Δεσπότης του Σύμπαντος όπως ένωσε τα ύδατα με ένα νεύμα,έτσι γεμίζει και τις καρδιές μας με ένα βλέμμα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου